קאווע שטיבל

ווער עס פארשטייט ... פארשטייט

עפעס אינטרעסאנט האב איך אבזעווירט,

ווען איך גיי ארויס פון דערהיים בעהט מיר מיין ווייב צו ארויס נעמען די גארביטש און צו צוריק קומען מיט געלט,

ווען זי גייט ארויס פון דערהיים נעמט זי ארויס געלט און קומט צוריק מיט גארביטש.

געוואלדיג האט געשריבן:עפעס אינטרעסאנט האב איך אבזעווירט,

ווען איך גיי ארויס פון דערהיים בעהט מיר מיין ווייב צו ארויס נעמען די גארביטש און צו צוריק קומען מיט געלט,

ווען זי גייט ארויס פון דערהיים נעמט זי ארויס געלט און קומט צוריק מיט גארביטש.

אאוטש כבר היה לעולמים

געוואלדיג האט געשריבן:די וועלט ווערט צוטיילט אין 3

-די וואס קענען ציילן

-און די וואס נישט.

איז אז איך קען יא ציילן איז וואס איז די דריטע חלק?

ס'בעצם דא צוויי, נאר ער קען דאך נישט ציילן זאגט ער דריי.

א רבי א גלח און א שעיך גייען אריין צוזאמען אין א רעסטוראנט, פרעגט דער בעה"ב, וואס איז דאס? א וויץ?

פארוואס איז תקיעת שופר, חכמה ואינו מלאכה?

צו קענען שטיל האלטען א עזרת נשים פאר א האלבע שעה? דאס איז א חכמה

געווען אמאל א העלבראנץ חסיד וואס איז געקומען מיט זיין בר מצוה בחור לייגן תפילין ביי הרב העלבראץ.

ער ציעט אים ארויף ס'ארבעל און זעהט אז ער האט א קליין שווארץ פינטל דארט ווי מען דארף לייגן דעם של יד.
פרעגט ער דעם פאטער, וואס איז ס'פינטל?
זאגט אים דער פאטער: "דאס איז די צייכן פון די דור ישרים טעסט נידל !!!!!"

‏סדר הכיבודים ביי טראמפ ברית:
קוואטער=הילערי קלינטאן
על הכסא=ברני סנדרס
מוהל=טד קרוז
מציצה בפה=ביל קלינטון
קריאת שם=דונלד טרומף

באבי: רוחעלע, נעם עס מייערן וועסטו זעהן גוט, איך עס מייערן פילע יארן שוין און ב"ה מיין זעה קראפט איז אויסגעצייכנט גוט.

רוחעלע: באבי אבער וואס דו האלסט אין האנט איז א פיקל...

אפשר זעהט רחלע נישט גוט...?

א שיינעם חסידיש טייטש.

כי ביתי = בעצם איז עס מיין הויז, בית תפלה = דאס וואס ס'הייסט א קאנגרעגעישן איז עס נאר יקרא לכל העמים וד"ל.

א קמצן הערט א קלאפ אין טיהר און ווען ער עפנט זעהט ער ווי עס שטייט איינער און נעמט צוזאם נדבות פאר יסוד טהרתן של ישראל - א מקוה,

ווייזט ער פאר יענעם איין מינוט און ער ווערט נעלם אינעווייניג, ער קומט צוריק ביז איין מינוט מיט א קאפ וואסער אין האנט...

א אינגערמאן רופט אפ זיין באס איין טאג

אינגערמאן: איך קום נישט אריין אין דזשאב מארגן.
באס: פארוואס?
אינגערמאן: ווייל איך האב עפעס א פראבלעם אין מיינע אויגן.
באס: אזוי, וועלכע פראבלעם?!
אינגערמאן: איך קען מיך נישט זעהן קומען אין דזשאב...

אין א זאל אין ירושלים האט דער בעל שמחה גענומען די מייק אין די הענט און אויסגערופן "כדי די משפחות זאלן זיך באקענען וויל איך בעטן אז אלע פון צד החתן זאלן גיין אויף די רעכטע זייט, און אלע מצד הכלה זאלן גיין אויף די לינקע זייט"

נאכדעם האט ער זיך געוואנדן צו די וואס זענען געשטאנען אויף די לינקע זייט "ענק ווערן געבעטן צו פארלאזן די זאל, עס איז א בר מצוה דא"...

ווער עס האט געלערנט אין מיר וועט פארשטיין.

אוודאי האקן די פרויען א לעבן

זיי האבן נישט קיין ווייבער...

קל וחומר האט געשריבן:א שיינעם חסידיש טייטש.

כי ביתי = בעצם איז עס מיין הויז, בית תפלה = דאס וואס ס'הייסט א קאנגרעגעישן איז עס נאר יקרא לכל העמים וד"ל.

קרעדיט אברהם מרדכי מלאך

א אינגערמאן פארציילט פאר זיין ווייב אז ביינאכט האט ער גע'חלום'ט אן אינטרעסאנטן חלום, והנה בחלומו איז ער אין גן עדן ארומגענומען מיט א הערליכע לעיק אונטערן שאטן פון ביימער מיט א בא'טעם'טע שמעק, און זיצט ביי די אפענע גמרא און לערנט מיט א געשמאק,

די פרוי עפנט אויף צוויי קוואדער אויגן און פרעגט מיט האפענונג, זאג מיר טייערער מיר האסטו אויך געזעהן דארט?

יא, און איך האב גלייך פארשטאנען אז עס איז נאר א חלום...

שטיי איך היינט צופרי און טרינק מיר מיין קאווע אזוי געמיטליך, ווען פלוצלים זעה איך מיין ביהמ"ד שכן אריינקומען מיט א ריזיגן בייל אין קאפ אזש עס איז געווען א פחד צו קוקן אויף איהם,
מיט זארג פרעג איך איהם, וואס איז געשעהן צו דיר?
ער נעמט מיר ארויס אינדרויסן אין פארנט פון ביהמ"ד אביסל זייטיג און פרעגט מיר "דו זעהסט די עלעקטעריק שטאנג?" יא, ענטפער איך, "נו, איך האב דאס נישט געזעהן"...

מיט וואס איז א גארביטש קען גלייך צו די אלפען בערג?

ביידע פארכאפן דעם אטעם...

א ניינצן יעריגער האט שפאנצירט אין די פאריזער גאסן ווען צו זיין שאק זעהט ער א ריזיגער ראטוויילער הונט אטאקירט א קליינע אומשולדיגע מיידל,

האט ער שנעל ארויף געשפרונגען אויפן הונט און איהם דערשטיקט און אזוי געראטעוועט די קליין מיידל

ער איז ארויס פונעם עסק מיט אפאר נישט ערנסטע שניטן און אזוי אויך די מיידל,

אפאר טי-ווי רעפארטער וואס האבן אלעס צוגעזעהן האבן מיט אייפער צוגעלאפן צו איהם און איהם געזאגט

זאג אונז דיין נאמען גאנץ פאריז וועט הערן פון דיר, די הויפט העדליין מארגן אין די צייטונגען וועט זיין

"א פאריזער העלד האט געראטעוועט א קליין מיידל פון א פארצוקנדן הונט"

אבער איך בין נישט פון פאריז,

אקעי, דאן וועט גאנץ פראנקרייך וויסן פון דיר, מארגן וועט די העדליין זיין

"א פראנצויזישער העלד האט געראטעוועט א קליין מיידל פון א פארצוקנדן הונט"

אבער איך בין נישט פון פראנקרייך

אקעי, דאן וועט גאנץ יוראפ וויסן פון דיר, מארגן וועט די העדליין זיין

"א יוראפעאישער העלד האט געראטעוועט א קליין מיידל פון א פארצוקנדן הונט"

אבער איך בין נישט פון יוראפ

דאן, פון וואו ביסטו יא?

פון ישראל...

אויב אזוי וועט מארגן די גאנצע וועלט וויסן פון דיר, מארגן וועט די העדליין זיין

א איזרעלי האט גע'הרג'עט א הונט פון א קליין מיידל...

א בארא פארקער בחור איז א חתן געווארן ביי א ירושלימער סאברע,

זייענדיג אין ירושלים האט זיין צוקומפדיגער שווער איהם גענומען אויף א שפאנציר אין די ירושלים'ער געסאלאך,

שפאנצירנדיג וויזט ער איהם אן אויף א בנין "זעהסט, די בנין איז מיינע" "די בנין איז אויך מיינע" "און די בנין אויכעט" דער בחור וועט עקסיידעט, לכה"פ איז זיין שווער יא פון די איינצעלנע עשירים אין ירושלים, ווער האט געגלייבט,

און פון זיינע מחשבות ארויס הערט ער ווי ער זאגט איהם "יענע זענען מיינע, אבער אין די אלע בנינים וועסטו קענען ארום גיין"...

אין בראד איז אמאל א עושר געווען רייך ווי קורח און קארג ווי המן קיין פעני פאר צדקה נישט געגעבן, זיין הויז האט ער מיט שטעכל דראט ארומגענומען, און אפאר ווילדע ריזיגע הונט האבן זיך אין זיין חצר געדרייט, די אלע ארעמעלייט פון בראד און פון גאנצן ארום האבן שוין געוואוסט אז צו זיין הויז איז נישטא וואס צו גיין עס איז א ברכה לבטלה און א שאד אויף די שפייעכץ, קיינער האט נאך פון איהם קיין רויטן גרייצער נשטט געזעהן,

איין טאג קומט אן קיין בראד א ירושלימער משולח, איצע אייזנבאך האט ער געהייסן, ער האט אויך געהערט די אלע מעשיות אבער ער האט מחליט געווען צו מאכן אביסל האום ווארק מיטן עושר,

מיט פעסטע טריט גייט ער צו צום מעכטיגן פאלאץ טויער און ציהט די גלאק, א שארפע קלינג הערט זיך איבערן האריזאנט נאכפאלגנדיג מיט הילעכיגע בילן פון די הונט, אבער והוא באחד ציהט נאכאמאל מיטן גלאק ווי נישט איהם מיינט מען, נאך אפאר לאנגע מינוטן קומט דער עושר צו צום טיהר אנגעטוהן מיטן שטוב ראק און פאפוטשן אינעווייניג ברענט דאס אייוועלע און ווארעמט און יעצט מיטן עפענען די טיהר ווערט איהם ביטער קאלט, ער הייבט זיין בעסעווע שטימע און זידלט אהן דעם משולח "זאלסט אין דיין לעבן זיך נישט וואגן צו דערנענטערן אהער, קיינער באקומט נישט פון מיר קיין אפגעריבענעם פרוטה"

"נע, איך בין נישט געקומען נעמען ביי דיר גארנישט, איך בין דיר נאר געקומען מעלדן אז איך האב בידיעה אז דו און דיינע קינדער און קינדס קינדער עד סוף כל הדורות וועלן זיין גבירים אדירים און זיך באדן אין מיליאנען"

איצע דרייט זיך ארום און הייבט אן אוועק צו גיין פון דארט.

דער עושר זיינע אויגן גייען ארויס פון זייערע לעכער, ער גלייב נישט וואס ער הערט, ער לויפט ארויס צו איצע'ן און כאפט איהם אן ביים קארג "זאת מנין לך, פון וואו ווייסטו דאס" איצע שווייגט "איך זאג נישט" דער עושר לויפט איהם אזוי נאך ביז אינמיטן שטאט, דער עולם רייבט זיך די אויגן מיט וואונדער זעהנדיג דעם מעכטיגן עושר לויפט נאך דעם שנארער ציטערנדיג פאר קעלט אנגעטוהן מיטן ראק און פאפוטשן,

ביז איצע שטעלט זיך אפ און זאגט איהם "פאר 10,000 גאלגענע רענגדלעך וועל איך דיר מגלה זיין מיין מקור" דער עושר אהן א ברירה זאגט איהם, ערלעדיגט.

פרעגט איהם איצע "אויב וואלט דיר אראפ געפאלן 10 גרייצער אריין אין די ביהכ"ס צואה וואלסטו זיך אראפגעבויגן עס צו צוריקנעמען? "אוודאי נישט" ענטפערט דער עושר

"השי"ת זאגט לי הכסף ולי הזהב, ער האט גאלד און זילבער לאין שיעור ולאין ערך עד אין סוף, אז אביסל געלט איז אהים אראפגעפאלן אויף אזא צואה ווי דיר זעהט דיר אויס אז ער וועט זיך אראפ בייגן עס צו צוריקנעמען?...