קאווע שטיבל

פארסט ארויס???

בלייבסט דא??!!

באצאלן דארף איך אויך? היהיהיהיהיהי

ארויסכאפן געלט פון איינעמס האנט בשעת יענער האלט אינמיטן אפציילן למשל.
די אויסגעדראשנקייט איז פילפאכיג.
איינס, איך ווייס דאך דו פלאנסט מיר דאס צוריקצוגעבן, און אז כ'פראביר נישט ארויפצוטאנצן אויף דיר פארשנעלער איך פשוט די צייט וואס דו גייסט מיר דאס צוריק דערלאנגען.
צווייטנס, קענסט מיר מסבר זיין וואס די דזשאוק איז, דו תלוש מן עץ הדעת?
סתם טאנצן אויף יענעמס געהירן? און נאך אין פארעם פון הומאר? אפגעפליקטער תנשמת לבנה.

שרעקליך אויסגעדראשן. שמעריל ווי האלטעס מיטע ארעמערי ...

די מלאך וואס ברענגט א קוואדער פאר די קינדער ווען עס פאלט ארויס א ציין. (בעצם בינעך מסופק אויב עס געהערט דא אדער אינעם סיפורים וואס שטימען נישט אשכול).

(פאר יזכור) קינדער ארויס.

די יקנה"ז איז געלונגען??

עוד מישהו האט געשריבן:(פאר יזכור) קינדער ארויס.

ס'דא אן ענין דערין, והמי-בן יבין.

צענטער יעגער: מעריב האט איר שוין געדאווענט?
עקס-צענטער: יא.
צענטער יעגער: זענט איר זעכער איר ווילט נישט דאווענען נאכאמאל? חחחח

ווי האסטו געזאגט סליחות?

זעהסט נישט ווי די וואקסט?

גיב באבאכט זאלסט דיך נישט...

שוין ווייטער.....

איך בין נישט געמאכט פון אייזן.

ווי א יון אין די סוכה.

ער דרייוט ווי א חיה

זאג נאר, וועמנס ביסטו?

די העסט נישט וואס איך רעדט צו דיר?

מארגן נאכן קוגל.

א יאר און א מיטוואך.

וועלכע קליין ביסטו? (די קלענסטע....)

שעה אנדערהאלבן.

נא נא ענגליש רעדט מען נישט שבת (נאר אונגעריש!)

ווינטשן פאר בחורים בליל א' דראש השנה: לשנה טובה תכתב "ותחתן". אויב דער בחור כאפט נישט, אדער איז סתם מיד צו צייגן אויפמערקזאמקייט צו וויצן, דאן מאכט מען אזא פסיק, און מ'זאגט דאס איבער שוין מיט א מער שטייפערע קוועטש אין האנט. מחמירים וועלן זעהן צו ענדיגן: עמערצאשעם נעקסטע יאר מיט א שטריימל. (נעקסט קעיס, וואו נאך איז דא א בחור).

האסט א סוכה?... כאכאכאכ

צוכאפן אדער שנארן נאש פון קינדער, און נאך לאזן דאס אומשולדיג קינד צאפלן א מינוט דאס צוריקערן.
(ממש אזוי ווי די וואס כאפן ארויס א בינטל געלט פון ערוואקסענע).

נאכן תענית פונקטליך זיך אויפטוהן מיט די סוקסעסן אין סקעדזשואל, אדער פלאגענישן דורכאויס דעם טאג.
די מער קיהלע פונקטליך אראפלייגן זייער פראקטישע גאונישע אויסשטעל: 'געפאפן ביז איינס אזייגער, אנגעקומען אין שוהל צו מוסף, נאכדעם אהיימגעגאנען, און צוריק געקומען שוין אינמיטן נעילה. מ'גיבט זיך א דריי, און ס'איז קאמפליטלי אויווער'.

די מער פרומערע: 'אינדערפריה ממש געשפירט ווי כ'קען נישט שטיין אויף די פיס. קיין מקווה זיך אופצופרישן נישט געהאט, און אהן א קאווע בין איך ממש א גע'שחט'נער. הערשט ביי מוסף האב איך זיך געשפירט שוין בעסער, אבער אינמיטן מנחה האט שוין דער קאפ אנגעהויבן שיסן, און כ'האב זיך געמוזט גיין אראפלייגן. עפעס מינט צו שמעקן אביסל צו בארואיגן, אבער האט קיין סאך נישט געהאלפן'.

יואב, א לייק דיר די נייע חתימה.

לענינינו, גלייך ביי כל נדרי, "נו, וויאזוי פאסטו?" "מ'עסט נישט" חחחחח....
כ'בין נישט הונגעריג, איך דארף נאר מיין קאפי און איך בין אקעי.

צו מאל לויפט מיר אדורך א מחשבה'לע אפשר בין איך אביסל צו עקסטרעם מיטן אויסדראשענירן זאצן. כ'מיין נישט ממש א יעדן זאץ איינער האט אמאל ארויסגעצויגן אין מיין געגנווארג מוז אויסגעדראשענזירט ווערן דא. למעשה שטוין איך צו זעהן ווי ס'דרעשט זיך אויסגעדראשנקייט מיט אזא מין אויסגעדראשענעם אויסגעדראשענירונג, אז איך שפור איך בין אזוי איינגעזינקן אין די נ' שערי פשט הדרוש אז טייל זאכן איז שוין ממש בבחינת א דאפעלטער הסתרה. איך כאפ שוין אפילו נישט ס'איז אויסגעדראשן. לעניננו, דער פריענדע תגובה האב איך געשריבן "בעפאר" יום הקדוש, און ס'האט מיר געקאסט אן אומזעהבארן שמייכל דאס צו הערן פון מענטשן. איין לימוד זכות האב איך די חברה האבן געליינט קאווע שטיבל ממש א שעה צום זמן, אויב יא איז עס א דערגרייכונג, שוין גארנישט אויסגעדראשן. אויך איבער די "קאפי" האב איך געשריבן אינעם 'ר' איד זענט איר שוין גרייט צום פאסטן" אשכול, און כ'האב דאס ווינדערליך געהערט היינט פון א שיין ציבור, כאטש אנאליזן אויף די בעלי תפילות זענען ווי פארשטענדליך געוועזן די דאמאנירענדע אויסגעדראשנקייט.

יואב וואס א נפק"מ צו מ'האט הנאה פונעם וויץ אליינס, צו פונעם אויסעדראשענקייט דערפון.
עט די ענד אף די געים האט סיי דו און סיי דיין פעטער ר' מאטל א שמייכל אויף די לעפצן.

''נא ווען האט דיין רבי גענדיגט נעילה? צען מינוט נאכן זמן? פשיהאא, מיין רבי האט גענדיגט פונקט ביים זמן, ממש א אפענע מופת''.

''יונגעלע שעפעלע עס נישט קיין קעיק ס'איז נאר פאר טאטעס וואס האבן געפאסט. '' (רייבט זיך די בויך, און קוועלט אז ער איז שוין א טאטע און פאסט שוין).

ווער קען פארגעסן פון די וועלט בארימטע דשאוק פון מוצאי שמחת תורה:

אוי ס'געווען א טעות און די לוח... מארגן איז הערשט אלף סליחות.... כככככ...

מוצאי שמחת תורה דריי איך זיך שוין מער נישט צווישן די חברה. כ'מיין אלעס האט דאך א שיעור.

הכונו! אט אט גייען די זעלבע צוויי דריי "שלאק" וויצן--וואס אפילו בדחנים האבן דאס שוין ארויסגעווארפן פון זייערע שימל טראפענדע שוויגער וויצן ארכיוון--קורסירן לענגאויס ווירטואלע און לעבעדיגע קאווע שטיבל'עך און מעסעדזשניג גרופעס. היות ס'איז א שטארק ביזי סעזאן יעצט, זעהט זיך אנצוגרייטן א שמייכל פון פאראויס. איזהו חכם הרואה את הנולד.

עטץ מיינטס די אלע זאכן איז א דזשאוק? איך האב שוין באמת נישט קיין געדולד דערצו (אפשר זאל איך עס שרייבן אינעם אשכול פון זאכן וואס רעגן מיך אויף)

פארוואס דארף איך אפגעבן דין וחשבון פאר יעדן צווייטן טאטער אין ביהמ"ד צי אפילו אויפן גאס?

שמעקעדיג, האסט שוין ד' מינים? וואו האסטו עס געקויפט? וויפיל האסטו געצאלט דערפאר? כאטשיג א הדר אזוינס און אזעלכעס? וואס האסטו א יאנעווער אדער א מאראקא?
מאכסט א אייגענע סוכה? דיין סוכה שטייט שוין? ווען האסטו עס געמאכט? ווער האט דיר צוגעהאלפן? שלאפסט אויך אין סוכה?
ווען שטייסטו אויף חול המועד? וואו גייסטו חאלעמויעד האלטן? יענע פלאץ איז אויסגעהאלטן? זיי האבן צוגעשטעלט א סוכה? פארוואס גייסטו נישט פלעין צו די ריידס מיט די קינדער און פטור אנייסעק?
וואו גייסטו דאווענען יום טוב? פארסט אוועק צו דיין רבי'ן? וואו זאגסטו קהלת? וואו גייסטו וויינען הושענא רבה? און וואו פראווען די הקפות? האסט שוין א זאגער'ל?

קענט עטץ מיר פליז לאזן לעבן? לאזטס מיר געמאך!
איך שלאף אין סוכה נאר ווען עס איז מיר באקוועם, איך דאוון ווען און וואו איך וויל, איך גיי חול המועד וואו מיין מוד זאגט מיר (אדער וואו די רעבעצין פארלאנגט), און מישט אייך נישט אין מיינע געשעפטן.
און אויב האט איר צופיל איבריגע צייט, קענט איר גיין צוהעלפן מיין רעבעצין מיט די ערב יו"ט ארבעט. שכויעח!