http://vps9000.inmotionhosting.com/~kavesh6/
http://vps9000.inmotionhosting.com/~kavesh6/viewtopic.php?t=10002
ברסלבער האט געשריבן:
און יעצט א ווארט צו די מוחים. ווען די מאמע רעדט צום טאכטער און מיינט די שנור, דארף די טאכטער עס נישט נעמען פערזענליך.
אף ישוע הנצרי, שדמה שיהיה משיח ונהרג בבית דין, כבר נתנבא בו דניאל, שנאמר: "ובני פריצי עמך ינשאו להעמיד חזון ונכשלו" (דניאל יא יד). וכי יש מכשול גדול מזה? שכל הנביאים דיברו שמשיח גואל ישראל ומושיעם, ומקבץ נדחיהם ומחזק מצוָתן; וזה גרם לאבד ישראל בחרב, ולפזר שאריתם ולהשפילם, ולהחליף התורה, ולהטעות רוב העולם לעבוד אלוה מבלעדי יי.
אבל מחשבות בורא העולם – אין כוח באדם להשיגם, כי לא דרכינו דרכיו ולא מחשבותינו מחשבותיו. וכל הדברים האלו של ישוע הנצרי, ושל זה הישמעאלי שעמד אחריו, אינן אלא לישר דרך למלך המשיח, ולתקן העולם כולו לעבוד את יי ביחד, שנאמר: "כי אז אהפוך אל עמים שפה ברורה, לקרוא כולם בשם יי לעבדו שכם אחד" (צפניה ג ט).
כיצד? כבר נתמלא העולם מדברי המשיח ומדברי התורה ומדברי המצוות, ופשטו דברים אלו באיים רחוקים ובעמים רבים ערלי לב, והם נושאים ונותנים בדברים אלו ובמצוות התורה. אלו אומרים: מצוות אלו אמת היו, וכבר בטלו בזמן הזה ולא היו נוהגות לדורות. ואלו אומרים: דברים נסתרים יש בהן ואינן כפשוטן, וכבר בא משיח וגילה נסתריהם. וכשיעמוד המלך המשיח באמת, ויצליח וירום וינשא, מיד הם כולם חוזרים ויודעים ששקר נחלו אבותיהם, ושנביאיהם ואבותיהם הטעום.
אדנירם האט געשריבן:דער תורה האט מבסס געווען אסאך חוקים אויף וואס איז געווען אנגענומען אלס נארמע אין יענע תקופה. דאס איז טיילווייז צוליב דעם אויבנדערמאנטער נקודה, אז אפילו אזא 'מהפיכה' ווי א נייע רעליגיע מוז זיין געבויט אויף אויסגעגראבענע פונדאמענטן כדי ס'זאל האבן א קיום.
ווען אברהם און משה האבן מחדש געווען יהדות, האבן זיי אוודאי ארייגעלייגט זייער געפיל און קרבת אלקים אינעם רעליגיע. אבער די רעליגיע איז געווען באזירט אויף סטרוקטור. דינים און הלכות, און אלטע גוי'אישע מנהגים ויסודות. די חלק הרגש ווערט אייביג אויסגעקילט במשך'ן צייט, און איז דערפאר אן עבודת היחיד זיכער צו מאכן נישט צו בלייבן פוסט און ליידיג, א מאשין וואס טוט מצוות. אבער די חלק הסטרוקטור, נעמליך מצוות מעשיות והנהגות, דאס פארבלייבט לעולמי עד, אפגעזען וויפיל כוונה עס ליגט אין קאפ פון די וואס היטן איר אפ. דאס זעלביגע איז מיט יעדע רעליגיע.
ווען מיר כאפן אן חסידות אלס דוגמא, דארף מען דאס צוטיילן צווישן דער בעש"ט און געוויסע שפעטערדיגע מנהיגים [לאמיר אנכאפן דעם מעזריטשער מגיד אלס דוגמא, וויבאלד ער האט אסאך סטרוקטירט חסידות]. דער בעש"ט איז גארנישט געווען אנדערש ווי סיי וועלכער אנדערער צדיק וואס וויל אריינלייגן רגש אין א טרוקענעם נפש. ער האט נישט געזוכט מפיץ צו זיין קיין מהלך, און ער האט נישט פרובירט מהפך צו זיין די וועלט. ער האט אפשר געהאט געוויסע מחודש'דיגע געדאנקען, אבער ער האט דאס געזאגט פאר געקליבענע תלמידים מקשיבים, אדער סיי ווער ס'איז געקומען צו אים. פונקט ווי די אנדערע בעלי שם, אדער משפיעים בדורינו.
ווייטער, קלעטער אריין אין בודהיזם צו כמעט יעדע אנדערע רעליגיע. וועסטו זען אז זיי האבן נישט גע'הרג'עט די וואס זענען נישט געגאנגען אין שפאן. אפילו איסלאם מיטן שווערד, האט נאר גע'הרג'עט אין אנהייב כדי זיך מבסס צו זיין, אבער שפעטער האט מען געלאזט לעבן אונטער זייער הערשאפט [אפילו בימי מוחמד טענה'ן זיי, אז ער האט נישט געהאט קיין פראבלעם מיט אידן, נאר ענדליך צו אונזער טענה - אין געוויסע שטחים פון היינטיגן אראביע האבן זיי געוואלט ס'זאל זיין ריין פון אומגלויביגע אין זייער רעליגיע]. היסטאריש גערעדט, האבן אידן געלעבט גאנץ כמעשה אונטער די מוסולמענער רוב צייטן, און ערמארדעט געווארן יעדן שני וחמישי אונטער די קריסטן רוב צייטן.
ווען איך זאג אז קריסטנטום האט נישט געארבעט אלס סטרוקטור, מיין איך נישט די פונקט צו זייער איינפלוס איז געשטיגן אדער געשרינקען, נאר די מציאות הדברים אז דאס איז נישט געווען קיין אויסגעארבעטע סטרוקטור ווי אנדערע רעליגיעס. ס'איז געווען ווי חסידות, מיט אפאר עובד'ישע רעיונות, וואס איז נישט געאייגנט פארן כלל, וכנ"ל. ווען דאס איז געווארן נחלת הכלל, איז עס געווארן סטרוקטירט אן קיין ריכטיגע יסודות, דאס אויך ווי חסידות. די תוצאה ביי ביידע איז אייניג: עס איז געווארן פול מיט רשעות און געמיינהייט, ליידיג פון אריגינאלער תוכן און געפיל, און א נייע סטרוקטור וואס איז נישט געבויט אויף אלטע פונדאמענטן.
ווייטער קען מען זיך דינגען איבער פרטים, למשל מהיכי תיתי אז לאגיק ברענגט צו מענטשליכקייט, און געפיל ברענגט צו אכזריות. אימא איפכא. אזוי אויך קען מען זיך דינגען איבער קולטור, צו ס'איז טאקע א גוטע זאך אדער גאר א גורם פאר חורבן. וכהנה וכהנה. איך האב געשריבן מיינע הרהורי דברים, לויט ווי מיין לאגיק געבט אן, און מעגליך אז איך בין נישט גערעכט. אין סך הכל, איז עס ממילא געווען א גוטע אשכול און שיינע רעיון, און נאך טיפערע נמשל.
הוגה האט געשריבן:[justify]איך בין מיט דיר בנוגע דער עיקר נקודה אז סטרוקטור האט א קיום און אן דעם וועט עס נישט אנהאלטן פאר צו לאנג. איך בין אבער נישט איבערצייגט אז דאס איז דוקא א חסרון און/אדער אז צוליב דעם דארף מען זיך אפהאלטן פון טון די ריכטיגע זאך. שוין יארן וואס איך טראכט איבער דער נושא, איך האב שוין פארברענגט שעות על גבי שעות אדורך צו טון דער נושא מיט גרויסע חכמים און איך בין נישט קאנווינסד אז דער "סטרוקטור" טענה טוישט עפעס. דאס הייסט אז איך בין מודה צום הנחה אבער איך זעה נישט אז די הנחה איז מחייב עפעס. אדרבא, ביטע ערקלער וואס מאכט דיר אזוי זיכער דערמיט.[/justify]
הוגה האט געשריבן:[justify]די גאנצע institutionalization פון יהדות, תורה ומצוות האט זיך אנגעהויבן סוף בית שני, און די לענגער מ'איז געווען אין גלות איז עס אלץ מער און מער פארמערט געווארן. די סיבה הפשוטה דערויף איז ווייל אן א סיסטעם און אן א פונקטליכער סדר היום, השבוע, השנה והחיים, וואלט די גאנצע אומה היהודית געקענט פארגעסן און פארמישט ווערן. וויאזוי וואלט מען אויסגעזעהן ווען זיין א איד אין מאנהעטן מיינט עסן נאר ציגעלעך מיט באני רעביטס, און אין דייטשלאנד מיינט א איד איינער וואס זאגט שיין העלאו צו יעדעם איינעם, אין אינדיע מיינט א איד איינער וואס מעדיטעיט 3 מאל א טאג, אין ראמעניע מיינט א איד איינער וואס זינגט שיינע מנוחה ושמחה'ס וכו' ? האבן די מנהיגים אוועקגעשטעלט א פונקטליכע סיסטעם די א. ג. יסודות היהדות וואס עס מיינט צו זיין א איד, וואס אלע אידן (אויסער די אידן וואס זענען די אנדערע זייט סמבטיון...) וועלן זיך פירן די זעלבע. אלע יומי דפגרא זענען די זעלבע, מען דאווענט דריי מאל א טאג, די עיקרי תפילות זענען זייער ענליך, די מצוות האבן א געוויסע parameter וכדו'. פארשטייט זיך אז אלעס איז מיוסד אויף די תורה בדרכי הפרד"ס.[/justify]