נשלח: זונטאג סעפטעמבער 30, 2018 6:18 pm
דאס יא, עס איז געוועהן א רבי וואס האט זיך געפירט צו דאווענען גאר שפעהט שחרית, נאנט צו די שקיעה, איינמאל, בטעות, האט ער געדאווענט שמונעסרע און געזעהן אז עס איז נאך דא פיל צייט צו די שקיעה, בערך א האלבע שעה, האט ער געקלערט אז עס איז נאך דא צייט צו זאגען תחנון מיט והוא רחום, פסוק בפסוק כדרכו בקודש, והך קאווע, מען האט אנגעהויבן תחנון און געזאגט והוא רחום, און דערנאך געליינט קריאת התורה.
איין טעות האט דער רבי געמאכט, אז עס איז געוועהן דינסטאג, נישט מאנטאג און נישט דאנערשטאג, און קיינער האט נישט געוואלט אויפמערקזאם מאכן. פארוואס טאקע?
ווייל אז מען קען דאווענען שחרית נאכמיטאג, קען מען ליינען דינסטאג.
ווען דער רבי האט אויסגעפינען אז עס איז געווען דינסטאג און מען האט געליינט, האט ער געהאט גרויס עגמת נפש, און האט נישט געקענט פארשטיין פארוואס קיינער האט נישט געוואלט אויפמערקזאם מאכן.
דער מעשה איז אמת ויציב און איז געשעהן אין טאש קודש.
איין טעות האט דער רבי געמאכט, אז עס איז געוועהן דינסטאג, נישט מאנטאג און נישט דאנערשטאג, און קיינער האט נישט געוואלט אויפמערקזאם מאכן. פארוואס טאקע?
ווייל אז מען קען דאווענען שחרית נאכמיטאג, קען מען ליינען דינסטאג.
ווען דער רבי האט אויסגעפינען אז עס איז געווען דינסטאג און מען האט געליינט, האט ער געהאט גרויס עגמת נפש, און האט נישט געקענט פארשטיין פארוואס קיינער האט נישט געוואלט אויפמערקזאם מאכן.
דער מעשה איז אמת ויציב און איז געשעהן אין טאש קודש.