נשלח: דאנערשטאג אקטאבער 23, 2014 12:02 am
באמת, קומט זיך פאר די לעכטיגע שרה'לע א ספעציעלע קינה, מען דארף נישט צופיל ארבייטען אויפן געפיל...אבער געוואלד דאס עצלות, מיט שטימע שרייענדע קולות וועל איך צו מיר איבערחזרען מיין בקשה צו גאט:
אבער מיט די ביטערע זיך באפאסן
די געפילן עס רייסן
שטעכן און בייסן
אוממעגליך זיך ארויסרייסן
פון אירע שווערע קייטן
מען רצח'עט, מען שיסט
בלוט זיך עס גיסט
קינדער אויפן מאמע'ס ברוסט
נאס פון די טרערן וואס פליסט
ליבער, די לעצטע קוש דו קריגסט
אוי, רויט דער ארום
טויטע קערפערס אומעטום
אוי, מוחות אן קיין קרום
דער יצירה, שטום
אוי, דער געפיל פארברענט דער יקום
ווען א טראגעדיע פאסירט
דער געפיל פארפירט
צושוידערט און דערשראקן מען שפירט
ביז טרערן גערירט
אוי דער געפיל עס בריט
פאר ליבשאפט פאר'שיכור'ט
דער געפיל ציט מיט קראפט
ווען דער ליבלינג מען פארלירט
אוי, עס קרענקט די בענקשאפט
די נאסטאלגיע, די זינען רירט
גאט,
דערהייבן דער געפיל פון פיין און ווייטאג קענסטו
נאר ווייל דו האסט אלעס געמאכט און א כל יכול ביסטו,
אבער פון אונז שוכני בתי חומר וואס ווילסטו,
עס רייסט דער געפיל, לבנו נשברו ונדכו,
וויאזוי דאס דערהייבן פון אונז, פארלאנגסטו,
אדער נעם אוועק דער געפיל אטום את ליבנו,
אדער געב אונז א במסתרים, ותבכה נפשינו