קאווע שטיבל

עצי שטים האט געשריבן:א גאר פרימע בחור האט חתונה געהאט, און ער האט נישט געוואלט רעדן קיין ווארט מיט זיין ווייב. ווען מען האט אים פארגעהאלטן דערוועגן האט ער געזאגט אז עס שטייט אין די משנה; אל תרבה שיחה אם האישה.. ובאשתו אמרו.. נו איז דאך עס א אפענע משנה.
האט מען אים געשלעפט צו א רב, האט אים די רב געזאגט אזוי. ביסט גערעכט אז עס שטייט אזוי אין די משנה. אבער אונז האבן א כלל אז יעדע משנה וואס איז א סתם ואח"כ מחלוקת פסק'נט מען נישט ווי דער משנה..
נו אז די וועסט זיך פירן ווי דער משנה וועט עס דאך זיין א סתם משנה ואח"כ מחלוקת...

געוואלדיג!

גראדע איז דא א שמועס אם רבי בא להוציא מן הסתם ואין הלכה כסתם או שאין מוכרח שתהא הלכה כסתם אבל יש לצרפו לסיוע.

אויב איז קודם געווען די מחלוקה און נאכדעם האט ער געסטאפט צו רעדן מיט איר, איז דאך עס א מחלוקת ואח”כ סתם, והלכה כסתם משנה...

חדשים: דאס דארפסטו אריינלייגן אין תורה וחסידות פארום. אדער אין אשכול פון "ליטווישע (און אנדערע) חקירות"...! אויב ס'איז נאכנישט דא אזא אשכול קענמען עס יעצט מאכן...
ועוד, דאס ווייזט אז דו ביסט א ת"ח, דו זאגסט לומד'ישע ווערטלעך. אונז פראסטע בעלי עגלות, שניידערס און שוסטערס פארשטיי מיר נישט די זאכן...!

עצי שטים האט געשריבן:זייענדיג אינטערן רושם פון אפאר מלנ"ז'ס און עטליכע שטערנדלעך (כזה: * ), האב איך מיך אריינגעזעצט אין ביהמ"ד פרייטיג נאכמיטאג מיטן טראפענדיגע פיאות פונעם מקוה. איך עפן א נועם אלימלך און איך אנטפלעק עטליכע שטערנדלעך אויסגעשפרייט אויפן עמוד! און א וואדזשנעם געדאנק האט מיר אריינגעבליצט אין קאפ...
יא.. איר האט ציגעטראפן... איז עס אייך אויך אמאל איינגעפאלן? מען האט אייך איינגערעדט גלוי אליהו צואת שוורים.. אבער איך מיין אז די שטערנדלעך קענען מעגליך רעפרעזענטירן גאר עפעס אנדערש...

איך בין מוחה. מאך נישט אזעלכע ווערטלעך.

פון האלצערנע שוטה איז געווארן שיט, דער לאזט איבער זיין נעבעכדיגע אפפאל אין יעדע צווייטע אשכול.

איך אויך האט געשריבן:פון האלצערנע שוטה איז געווארן שיט, דער לאזט איבער זיין נעבעכדיגע אפפאל אין יעדע צווייטע אשכול.

דיטעילס?

איך אויך האט געשריבן:פון האלצערנע שוטה איז געווארן שיט, דער לאזט איבער זיין נעבעכדיגע אפפאל אין יעדע צווייטע אשכול.

אינטערסאנט נאר אז ער האט מער ווי דאפלט אזוי פיל לייקס ווי תגובות. משא"כ די האסט ניטאמאל האלב אזוי פיל לייקס ווי תגובות...

א פרוי קומט אהיים אויף איר געבורטסטאג און איר מאן זאגט איר. "איך האב דיר געקופט א מורא'דיגע מתנה, אבער איך דארף דיר אהינדרייוון, און עס איז כדי אז די זאלסט זיין בליינפאלדעט די גאנצע וועג".
אומר ועושה, מען זעצט זיך אריין אין קאר און נאך א האלבע שעה פארן נעמט די מאן אראפ די בליינפאלד פון זיין ווייבס אויגן און זיי טרעפן זיך אין א בית החיים.

די פרוי קוקט מיט וואונדער, וואס איז דאס?
די מאן איז מסביר אז ער האט איר געקויפט א חלקה, ווייל עס איז א שטארקע סגולה אויף אריכות ימים און אלעס גוטס.

די נעקסטע יאר קומט די פרוי אהיים אויף איר געבורטסטאג און פרעגט... נא..? אז לעצטע יאר האסטו זיך געלאזט קאסטן אזוי פיל.. וואס קומט היי יאר..?

האט די מאן געזאגט... אז די האסט נישט געניצט די מתנה פון פאראיאר באקומסטו נישט היי יאר קיין מתנה...

א פרישע ווייבל קומט מיט א בהלה צו איר טאטע..
טאטי! מיין מאן איז אן אפיקורס ער גלייבט נישט אין גן עדן...!
זאגט זי איר טאטע. זארג נישט.. גיב עס אפאר חדשים און ער וועט נישט נאר גלייבן אין גן עדן נאר ער וועט אויך גלייבן אין גיהנם...

עצי שטים האט געשריבן:א פרישע ווייבל קומט מיט א בהלה צו איר טאטע..
טאטי! מיין מאן איז אן אפיקורס ער גלייבט נישט אין גן עדן...!
זאגט זי איר טאטע. זארג נישט.. גיב עס אפאר חדשים און ער וועט נישט נאר גלייבן אין גן עדן נאר ער וועט אויך גלייבן אין גיהנם...

מי אני לערנט אזוי פשט אין גיהנם.

Was 2 Melava Malkas today, one in England one in Amshinov

רעדענדיג פון געבורסטאג מתנות און בליינדפאלד האביך מיר דערמאנט די מעשה, (נישט פאר די יפי נפש מבינינו..)

געווען א יוד לאמיר אים רופן ירוחם, וואס איז געגאנגן חולי פאר א געוויסע סארט באנדלעך, און זיין געטרייע אשת חיל זעענדיג זיין גרויס אהבה צום באנדל פלעגט אים עס אפט אנגרייטן פאר סאפיר, האט זי אבער געזען נאך א שטיק צייט די שרעקליכע סייד-עפעקטס פון דעם, נעמליך, נישט לאנג נאכן עסן פאנגן די באנדלעך אן זינגען שירה און די ריח ניחוח פון דעם איז עפעס וואס א פשוט’ע מענטש קען נישט אויסהאלטן... האט זי אים אויפגעהערט אנרעכטן אזעלכע סעודות.
דער ירוחם האט אבער נישט געקענט אן דעם אויסהאלטן פלעגט ער זיך אריינגנבענען אין רעסטוראנט אויפן וועג אהיים פון ארבעט און אריינהאקן אפאר פארציעס, די ווייב האט פארשטייט זיך דאס מרגיש געווען און שפירנדיג כי כלתה עליה הריח האט זי זיך אנגעפאנגן בעטן ביי אים דאס ער זאל אויפהערן מיט די אכילה גסה, ביז ירוחם האט זיך געבראכן און זיך מקבל געווען אז מער נעמט ער נישט אריין קיין באנדלעך אין כרס אריין.

ויהי היום, אזא צוויי יאר נאכן מאכן די קבלה, און עס טאקע איינהאלטן מיט א גבורת ארי, איז יענעם דינסטאג אויסגעפאלן זיין געבורטסטאג. פארן אהיים קומען רופט אים דער ווייב אן אז צוליב וואס זי ענדיגט אנגרייטן א גראנדיעזע בוירדעי פארטי פאר אים זאל ער אהיים קומען עטוואס שפעטער, אויך בעט זי אז ער זאל איר אנרופן ווען ער שטייט אונטן ווייל זי וויל אים בליינדפאלדן ביז ער קומט אן אינעם דיינונג רום כדי ס’זאל זיין א ריכטיגע ”סורפרייז”.

שפאצירט ירוחם געמיטלעך אהיים נאך די ארבעט און פונקט גייט ער אריבער די רעסטוראנט, און די שמעק פון די פרישע באנדלעך קיצלט אים אין נאז אזש ס’כאפט אים אן א בולמוס אויף וואס מ’מעג אויספאסטן יוה”כ, שטייט ער דארט א פארלוירענע, פון איין זייט האלט ער זיך שוין איין גאנצע פיר-און-צוואנציג חדשים, מצד שני טענה’ט זיין הונגעריגע זייט, אידאך היינט ’זיין’ געבורטסטאג, און נאכן אוועקגעבן פון זיך אזוי לאנג קומט אים אביסל אנערקענונג...
מעשה שטן הצליח, ירוחם לויפט אריין אין געשעפט ווי דער חתן אין יחוד שטוב און פאנגט אן אריינשליידערן איין פארציע נאכן צווייטן ווי צו נקמה נעמען אויף די גאנצע צוויי יאר...

ענדליך ענדיגט ער און שפאצירט אהיים האפנדיג אז די שפירן וועלן מיסטעריעז נישט אנקומען,
אנקומענדיג צו זיין הויז קומט טאקע די ווייב אראפ און וויקלט ארום זיינע אויגעלעך מיט א שאל און שלעפט אים אריין אין דייניג רום ווי דעם גנב צום תליה, נאר איידערן אראפנעמען די שאל באקומט זי א וויכטיגע פאון קאלל, ’פאר איין מינוט’ לויפט זי אריין אין קאך אויפהייבן דעם טעלעפאן נישט פאר זי סטראשעט אים מיטן לעבן אויב וואגט ער זיך צו מגלה זיין די עינים.

און דא פאנגט זיך אן די דריטע וועלט מלחמה בתוך ירוחם’ס קישקעס און ס’פאנגען זיך אן אראפלאזן די נפיחות איינס שטערקער פון צווייטן, זיי טראסקען אן קיין ווארענונג ווי די באמבעס אויף ענגלאנד און די די ליידיגע דיינונג רום איז מזדעזע על תק פרסה, מחמת המצב קען נישט ירוחם מתפלל זיין בפה אבער במחשבה בעט ער דער פון אויבן אז דער ותשאני רוח ואשמע קול גדול זאל זאפארט קומען צו א האסטיגע ענדע, פאר א לעצטע חובת השתדלות פריוו וויקלט ער אויף פון בוזעם א איינגעדרייטעם צייטונג און שאקלט עס האסטיג למעלה למטה צפון דרום...

נאך א קנאפע צוואנציג מינוט ענדיגט די ווייב די איין מינוטיגע קאלל און לופט צוריק צו א אנידערגעשלאגענעם ירוחם, מיט עקסטאז וויקלט זי אים אראפ די שאל און צו זיינע דערשראקענע אויגן אנטפלעקט זיך ווי זיין באלעבאס מענעזשער און מיטארבעטער זיצן צעשוידערטע ביי א שיין געדעקטן טיש...


אופס. כ’האב פארגעסן די נמשל.

ר' אברהם מרדכי מלאך זאגט א שיינע טייטש אויף די יעצטיגע יו"ט, שבת, ערב, סיזאן.
מערב עד ערב תשבתו שבתכם:
צעווישן איין ערב (יו"ט) מיטן צווייטן ערב, ריקט מען נאך אריין א שבת...

די וואס נעמען יום כיפור סעפאזיטאריס זאלן זיכער מאכן ביים פאלן כורעים אז די קאווע גיסט זיך נישט אויס....

איך קען דריי ברודערס. איינער איז א שטריימל סוחר, די צווייטע איז א אתרוג סוחר, און די דריטע איז סתם א גנב...

(קרעדיט: אייוועלט)

צוויי אידן האבן אמאל געפיהרט א היציגן ויכוח. רופט זיך אן איינער פון זיי..."איך וועל דיך אריינלייגן אין חי"ת (חרם). זאגט זיין חבר דו מעגסט מיך אריינלייגן אין חי"ת. אפילו אין טי"ת. נאר נישט אין יוד (איד)...!

צוויי זיסע מעשה'לעך: א גוי וואס האט געגנב'עט א פאר תפילין איז געקומען צו א איד דאס פארקויפן. א קלוגער איד. רופט ער זיך אן צום גוי..."ס'איז גארנישט ווערד. ווייל ס'איז נאר פאר איין האנד. וואו איז די צווייטע? דער גוי האט עס איהם אוועקגעגעבן פאר שפאט ביליג.

די צווייטע מעשה. א חב"ד'סקער חסיד האט פארציילט אז ס'איז געשעהן אין רוסלאנד. א גוי האט געגנב'עט א פאר תפילין און ר'איז געקומען עס פארקויפן צו א איד. ער זאגט..."איך בין א שוסטער. איך האב עס אליין "געמאכט...!

berlbalaguleh האט געשריבן:צוויי אידן האבן אמאל געפיהרט א היציגן ויכוח. רופט זיך אן איינער פון זיי..."איך וועל דיך אריינלייגן אין חי"ת (חרם). זאגט זיין חבר דו מעגסט מיך אריינלייגן אין חי"ת. אפילו אין טי"ת. נאר נישט אין יוד (איד)...!

געהערט אויפן קלויזענבורגער רב ז''ל אז מ'האט עם אמאל געזאגט אז ס'איז דא וואס ווילן עם אריין לייגן אין חי''ת האט ער געענפערט אז זיי קענען מיך אריינלייגן אין חי''ת און אין טי''ת אבער אין די יו''ד זאלן זיי מיך נישט באשרייבן

געהערט יו''ט פון א יוד: אז דריי חסידים האבן זיכער נישט געדינט די עגל א קלויזענבורגער א ליבאוויטשער און א ברסלבר
ווען מ'איז געקומען זאגען אז ס'איז שוין דארך 40 טעג און משה איז נישט דא האט די קלויזענבורגער חסיד געזאגט אז די רבי קומט אריין שפעט
מ'האט געזעהן א צייכן אין הימל אז ער איז געשטארבן האבן די ליבאוויטשער חסידים ווייטער געהאלטן אז די רבי לעבט
און די ברסלבע חסידים זענען צופרידן אפילו ווען די רבי לעבט נישט

פאר די ברסלב'ע איז די נסיון געווען 'לא ידע איש את קבורתו'..

טראמפ האט געבעטן זיין איידעם זאל ארלעדיגן אן אפוינטמענט ביי משה מארגערעטען...

יא: ס'איז א ביטער געלעכטער. א מענטש וואס האט געטון אזויפיהל טובות פאר אידן זעהט זיך היינט ביי די טיהר פון דזשעיל. די רשעים די ליבעראלן לאזן נישט נאך. זיי ווילן פאר א יעדן פרייז איהם זעהן זיצן אונטער די גראטעס.

אבער די שאלה איז וואו זענען מיר. דאס אידישע פאלק. איך וויל נישט זאגן אז אונז זעמיר (ח"ו) כפויי טובה. ס'איז אויך א בחינה פון לא תעמוד על דם רעיך. אונז אידן וואלטן געדארפט אויפהייבן א גרויסן און שטארקן געשריי אויף די רישעות וואס ווערט אפגעטון צו איין מענטש און זיין משפחה. ספעציעל ווען ער איז געווען אזוי גוט צו אונז אידן. וואו זענען די אלע רבנים און עסקנים וועלכע קומען אייביג ארויס מיט די גרעסטע קול קורא'ס אויף א יעדע נארישקייט. יעצט נעמען זיי איין א שטילשווייגעניש.

berlbalaguleh האט געשריבן:יא: ס'איז א ביטער געלעכטער...

ביטער פאר עם, געלעכטער פאר אונז..