קאווע שטיבל

יוש די זיידע נעבעך רירט זיך נישט.
דאס וועט מעורר זיין שמן'ס שרייענדיגע הרגשה

שמן למאור האט געשריבן: זאג מיר קלאר וואס וויל מען פון מיין לעבן
צושמעטערן די גוף אדער גאר אים נאכגעבן

(אשכול. הכל מודים דבעינן נמי לכם)

איך ווייס עס נישט ווי צי לייגן.
פארוואס איז היינט דא מער מענטשן וואס גייען אראפ פין דרך?
ווייל מען מאכט שמעלער די וועג מילא איז שוין נישט דא קיין פלאץ אויפן דרך

שרייבען האט געשריבן:איך ווייס עס נישט ווי צי לייגן.
פארוואס איז היינט דא מער מענטשן וואס גייען אראפ פין דרך?
ווייל מען מאכט שמעלער די וועג מילא איז שוין נישט דא קיין פלאץ אויפן דרך

באלאנגט נישט אין מילתא בדיחותא אשכול

מען האט גערעדט אין שול איבער וואס די סאטמערע האבן 'אויפגעטון' אין אמעריקע נאך די קריג, רופט זיך אן א איד: נאכן חרוב מאכן אידישקייט אין אנגארן זענען זיי געקומען דא עס אויפבויען (אויך מיר אויפגעבויט)

א איד זאגט מיראז ער וויל נישט אפ-פארן פון אידישקייט וויבאלד ער וויל נישט הייסן א גאנץ לעבן א בעל תשובה

?Why did the brisker cross the road

... צד To get to the other

שמן למאור האט געשריבן:?Why did the brisker cross the road

... צד To get to the other

און די סקווירא?...

צוזאמגעדרייט האט געשריבן:און די סקווירא?...

ווייל ער וויל זיך איידענטיפייען אלץ א פרוי…..

איינער האט חושד געווען אז זיין ווייב טשיט אויף אים. ביינאכט, ווען זי האט פארלאזט די הויז, האט ער גענומען א טעקסי און איר נאכגעפארן צו זען וואו זי גייט.

נאכן פארן אפאר מינוט זעט ער ווי איר קאר שטעלט זיך אפ פארנט פון א בית זונות און זי גייט אריין. עס ווערט אים נישט גוט... זי ארבעט גאר אין א בית זונות!

ער איז געווארן מלא כעס אויף איר, ער זאגט פארן דרייווער פונעם טעקסי, "דו ווילסט א איבריגע 100 דאלער? גיי אריין, שלעפ ארויס מיין ווייב, און ברענג איר שוין אהער צו מיר"!!!

דער טעסקי דרייווער גייט אריין און קומט ארויס אפאר מינוט שפעטער שלעפנדיג א שרייעדיגע שטויסעדיגע פרוי. ער עפנט אויף די טיר פונעם קאר און ווארט אריין די פרוי. ער זאגט פארן פאסאנדזשיר, "דא, האלט איר".

דער מענטש געבט א קוק אויפן פרוי, און ריפט זיך אן, "אנטשולדיגט מיסטער, אבער דאס איז נישט מיין ווייב"...

דער טעקסי דרייווער ענטפערט, "יא, איך ווייס, דאס איז מיין ווייב, איך גיי שוין צוריק אריין צו ברענגען דיינס"...

איך ווייס נישט אויב דאס קומט דא אדער אין געזעלשאפט, אבער א ביטער געלעכטער איז עס זיכער.
א אינגל האט געלערנט די גמרא אין סוכה דף לא "בתוקף את חבירו והוציאו מסוכתו", און ער מיטשעט זיך, א איד וואס זיצט אין די סוכה זאל גנב'נען פון א צווייטע איד? אה, ס'קען זיין מ'רעדט פון א ליטווישע...

איך האב נעכטן געהאט א שמועס מיט א פארברענטער חסיד פון ר' אהרן [קרית יואל'ער רב] מהאט געשמוסט איבער אסאך נושאים, אינמיטן איז ארויפגעקומען די נושה פון ר' יואל רוט און מען האט גערעדט איבער זיין שטעטל ווי למעשה וואקסט און בליהט עס, זאגט ער מיר: טאקע א רחמנות אויף די אלע..
שפעטער האט מען גערעדט איבער די הדלקה פון קרית יואל ל"ג בעומר און ער דערציילט מיר מיט אייפער וויפיל מענטשן זענען דארט געווען, לויט די פאבליק סעפטי כך וכך לויט עסקנים כך וכך,
טראכט איך צו מיר "טאקע א רחמנות אויף די אלע"

איינער רופט די פאליציי אז זיין שוויגער איז נעלם געווארען און שוין צוויי טעג וואס מען ווייסט נישט וואו זי איז.

נאך אפאר טעג רופט איהם צוריק די פאליציי... אונז האבען מיר גוטע נייעס... מען האט איהר געטראפן,

און וואס האט זי געהאט צו זאגען, פרעגט ער

גארנישט, ענטפערט די פאליציי

אויב זי האט גארנישט געהאט וואס צו זאגען, זאגט ווייטער דער איד, איז זי נישט מיין שוויגער,

מיין קליין אינגעלע פרעגט מיר...

טאטי, די גאנצע חומש רעדט א גאנצע צייט פון... בני ישראל - די אידישע קינדער
עס איז אין כמעט איעדע פרשה, פרעגט ער, וואס איז געשעהן מיט אלע טאטעס און מאמעס? נאר די קינדער זענען ארויס פון מצרים? נאר די קינדער האבען מקבל געוועהען די תורה? וואס איז געשעהן מיט די טאטעס?

ווי באוואוסט, איז דאס לאנד אינדיע זייער אייגנארטיג, זייערע טראדיציעס זענען גאר אינטערעסאנט. דאס פארקער דארטן איז ארויס פון יעדע פראפערענץ. אויטאמאבילן אויסגעמישט מיט מענטשן, עלעפאנטן מיט מאלפעס, א ריכטיגער באלאגאן...

אפילו אויב עמיצער פאלט א פגר אינמיטן די גאס וועט זיך קיינער נישט קימערן. דאס פארקער שטעלט זיך נישט פאר גארנישט אויף דער וועלט אפילו פארן קייזער זעלבסט...

פאר איך אזוי אין די גאסן פון קאָלקאַטאַ. דער פארקער איז אויף די העכסטע אקטאוועס, מענטשן פארן אריין אין אויטאמאבילן און לאנג-באנעזלטע עלעפאנטן אריין אין אויטאמאבילן, באבערדלטע מאלפעס אין באטורבאנטע אינדיאנער, ס'איז א אלגעמיינע טאג אינעם שטורמישן קאָלקאַטאַ. מיטאמאל בום... דאס גאנצע פארקער האט זיך האסטיג אפגעשטעלט! וואס האט אקארשט פאסירט? א קוה פון פרעה'ס חלום, מיט איר לאנגע בהמה'ישע בליק, האט זיך מיטאמאל באוויזן אויפן שטראז... פרעג איך דעם שאפער, וואס איז די מעשה? ענטפערט ער מיר: אין אינדיע זענען קוהען זייער פארהייליגט, ווייל דאס זענען גילגולים פון די מענטשן וועלכע שטארבן, ווען א מענטש שטארבט גיין זיין נשמה אריין אין א קוה. דערפאר, ערקלערט מיר דער שאפער מיט פאטאס, עסן זיי נישט קיין בהמה פלייש, און ווען א קוה באווייזט זיך אין די עפנטליכקייט באקומט זי ממש געטליכע כבוד, און דאס גאנצע פארקער קומט צו אן האסטיגן אפשטעל!

זאג איך אים, הייליגע קוה, פריער ביזטו דורכגעפארן א טויטע מענטשליכער קערפער האסטו ניטאמאל א סקרוך געגעבן, און דא פאר א דומע קוה שטעלט מען זיך? דו בהמה! זאגט ער מיט זיין צוקעקעצטע ענגליש, סיר, וואס פארשטייסטו נישט, דער טויטער וואס דו האסט געזען ליגן דארט אין גאס, איז אצינד אין דעם קוה...

ויהי לפלא.

איינער זאגט מיר אז זיין מאמע האט אים אנגעזאגט פארן חתונה אז ביי אונז חסידים ווייזט מען נישט
ארויס ליבשאפט ברבים, שנאה ברבים דאס יא!!!!

צוויי אידן גייען אויפן גאס, פון איין זייט איז א גרויסע אנהענגער פון ר' צ"מ זילבערבערג, און אין זיין האנט האלט ער א שיחת התחזקות פון זיין רבי'ן. אויף דער אנדערע זייט גאס שפאצירט א אינגערמאן, און ער ווארעמט זיך אן מיט א באר הפרשה פון ר' מיילעך.
פלוצלינג דערזעהט דער ערשטע װי א דריטער דרייט זיך אויך דארט, און ער נעמט ארויס פון זיין טאש נישט מער און נישט ווייניגער ווי א סמארטפאון ה"י. ער טראכט נישט קיין צוויי, ער הייבט אים אן אריינצוגעבן אין טאטענ'ס טאטע אריין, "וואס?! דו שעמסט דיך נישט?! א זאך וואס אלע רבנים זאגן ווי שעדליך דאס איז נעמסטו ארויס ברבים?"
עס נעמט א מינוט ביז דער איד קען זיך אריענטירן, ער וויל אים צוריקגעבן בכפליים, 'איך האב שוין לאנג א חשבון מיט די ר' צבי מאיר'ניקעס', ער איז שוין גרייט צו עפענען דאס פיסקל, לויפט צו דער אינגערמאן מיט'ן באר הפרשה, "ר' איד, איר האט א מורא'דיגע כח אין הימל!! הנעלבים ואינם עולבים וכו'!! מיין שוואגער האלט שוין 6 יאר נאך די חתונה אן א ישועה, איך בעהט אייך, וואונשט אים אן מיט א בן זכר!..."

קרעדיט: הבדחן נחמן לעווי.
________

עס בלייבט נאָר איבער צו שפעקולירן וועמענ'ס מופת דאס איז, ר' צבי מאיר'ס צו ר' מיילעך'ס...

א גאליציאנער יונגל צו זיין טאטע: טאטי, כ'קען האבן פיפציג דאלער?

טאטע: פערציג דאלער? וואס דארפסטע דרייסיג דאלער פאר?

... כ'עדיר געבן צוואנציג
און ער קריגט צען...

א גאליציאנער ליגט אויפ'ן קראנקען בעט, דער מצב טויג נישט, ס'האלט שוין אט אט ביי גסיסה. אלע קינדער זאמלען זיך צונויף, דער שטוב איז איבערגעפולט, קוים שטופט זיך אריין דער פארשלעפטע איידעם, אבער יעדער איז געקומען, ווייל ווער וויל דען נישט הערן דברי צוואה פונעם טאטע. מיט איבערגעשטרענגטע כחות עפענט דער טאטע דאס מויל, דער עולם נייגט צו אן אויער, ווער ווייסט, אפשר וועט נאך נתגלה ווערן עפעס נכסים.
"יוסף חיים איז דא?" יא. "סענדער איז אויך דא?" יא טאטע, יעדער איז דא. "נו אויב אזוי פארוואס איז דער לעקטער אין קאך אנגעצונדען?..."
ויצאה נשמתו בטהרה.

א נגיד האט געלאזט וויסן פאר זיין ווייב אז ער פארט קיין לאס וועיגעס פאר א וואך... "איך פאר אויף קברי צדיקים" האט ער זיך מסביר געווען...

"וועלכע קברי צדיקים איז דא אין וועיגעס"? האט די ווייב געוואלט וויסן.

האט ער איר געזאגט " אין וועגעס ליגט די קברות התאווה"...

לאמיר האפן אז די רבנים גייען דאס נישט אסר׳ן…
https://youtu.be/o0AlNLloC8A

געהערט א לעצטיג׳ס.
א איד קומט אמאל אריין אין א בית החיים און זעט ווי עס הערשט א חורבן, אויפגעווארפן, שמוציג און נאכגעלאזט. ער גייט גלייך צו צום פארוואלטער, וואס זיצט זיך אינעם בודקע ביים אריינגאנג און שרייט איהם אן, וואס גייט דא פאר? וויאזוי קען מען שטארבן אזוי?…