קאווע שטיבל

berlbalaguleh האט געשריבן:נו, זיכער. ווייל אויב נישט וועללן מיר ח"ו אויסזעהן אזוי ווי דער פאליש, זיכרונו לק'---. דארט איז דא (געווען) אן אספסוף פון פערווערטעד שרייבערס און ליינערס וועלכע האבן זיך באלעקט מיט ניבול פה מעשיות ועלכע זענען נישט געשטויגן און נישט געפלויגן. איך האב נאר איינמאל פארבלאנדזשעט אהין. און מיין יצר הרע פון נייגעריגקייט האט מיך צוגערעדט אז איך זאלל אויפמאכן איין אזא אשכול/מעשה. נאך פאר איך האב געענדיגט צו ליינען די מעשה איז מיר אזוי שטארק געקומען צו ברעכן אז איך בין אנטלאפן פון דארט מיט הענט און פיס. און כ'האב קיינמאל נישט צוריקגעקוקט...איך הער אז ס'האטציך שוין ב"ה פארמאכט..!

אישתישבי האט געשריבן:כ'הער אז עס טוט זיך א געפארעכטס צו זיין קבר אין סאטמאר נוי גערסי

berlbalaguleh האט געשריבן:ציבעלע קוגל: אין איין בחינה איז ער זיכער געווען א צדיק. ער האט געליטן שטילערהייט די אלע בזיונות וואס קינדער האבן איהם נאכגעשריגן. און ר'האטציך קיינמאל נישט אויפגערעגט. ער האט אייביג געשוויגן. און אפילו זיך אונטערגעשמייכלט...!

אייז קריעם האט געשריבן:מער ווי איינמאל האט ער מיר געבעטן א היטש. מן הסתם האט ער געזען אז איך בין א אדם כשר..

ישראל גלויבער האט געשריבן:לעצטענס דרייעט זיך אויך דא, עפעס אזא מענטש אין קאצעט לוקס צוואנציג מינוט פון אונזער געגענד, אין די ליובאוויטשער געגענד, כ'האב מורא אז ער איז פון די באהאלטענע

שושן פורים האט געשריבן:

ישראל גלויבער האט געשריבן:לעצטענס דרייעט זיך אויך דא, עפעס אזא מענטש אין קאצעט לוקס צוואנציג מינוט פון אונזער געגענד, אין די ליובאוויטשער געגענד, כ'האב מורא אז ער איז פון די באהאלטענע

שרייב כאטש ווי א מענטש, די געגנט הייסט "קאוט סעינט לוק" געוויסע טענה'ן אז עס איז די מערסט קאנציטרירטע אידישע געגנט אין חו"ל

berlbalaguleh האט געשריבן:ישראל גלויבער: די יוד איז געפינטלט מיט א שווא אדער א קמץ...?!

berlbalaguleh האט געשריבן:נאר ס'איז דא א מעשה מיט איינעם פון די תלמידי הבעש"ט הק' (איך נעם נישט קיין אחריות אויף די מעשה. אבער אונז גלייב מיר באמונה שלימה, אז אויב איז עס עכט נישט געשעהן, האט עס אבער געקענט געשעהן...) איך מיין מיט'ן קאזשניצער מגיד. וואס ער האט נישט געקענט שלאפן אויף א בעט וואס א צווייטער איז שוין געשלאפן. איז ער אמאל געקומען באזוכן ביי אן אנדער'ן צדיק. און דער צדיק דער בעל מכניס אורח האט אריבערגערופן דעם טישלער, אן ערליכן, פשוט'ן איד פון שטעיטל. און ער האט באשטעלט ביי איהם ער זאלל מאכן א ניי בעט. מיט א נייעם שטרוי זאק פאר א מאטראץ. און ווען דער צדיק איז אנגעקומען, און ר'איז געווען שטארק מיעד פון וועג האט איהם דער מכניס אורח מכבד געווען זיך אנצולאאנען. און ר'האט איהם געזאגט א דאס איז א נייע בעט. אזוי ווי דער צדיק האטציך אראפגעלייגט האט ער אנגעהויבן שטארק צו קרעכצן און שרייען פאר יסורים. און ער האט געזאגט אז ער קען אין דעם בעט נישט שלאפן. ווען דער מכניס אורח האטציך געוואונדערט און ר'האט געפרעגט דעם צדיק פארוואס ער קען נישט שלאפן אין דעם בעט האט דער צדיק דער אורח געזאגט אז ער שפיערט א געוואלדיגע עצבות און מרה שחורה ווען ער לייגט זיך אריין אין דעם בעט. האט דער מכניס אורח אריבערגערופן דעם טישלער און ר'האט איהם געפרעגט...וואספארא מחשבות האסטו געהאט בשעת דו האסט געמאכט דאס בעט...? אפשר נישט קיין גוטע מחשבות, ח"ו...האט דער טישלער געענטפערט אז וויבאלד ער האט געוואוסט אז ער גייט מאכן א בעט פאר אזא הייליגן צדיק וואס קען דערקענען די מחשבות וואס דער בעל מלאכה האט געהאט ביי די ארבעט, האט ער שטארק מהרהר בתשובה געווען. און ר'האט געארבעט מיט א צובראכן הארץ. און דער צדיק האט דאס מרגיש געוון...!

נ.ב.: די מעשה האט נישט קיין הענט און קיין פוס. אבער אזוי געדענק איך צו האבן עס געליינט אין א מעשה ביכל אלס קליין יונגל...!