קאווע שטיבל

[tag]Kool Man[/tag] ער האט געקענט זאגען וואס ווער ווען? אוודאי זאגט ער אז ס'איז כהלכה, אבער ביז מ'הערט וועלכע הלכה, אויף וואס פארלאזען זיי זיך, זענען מיר אלע כצאן לטבח, און וויבאלד מיר האבען שוין געהערט אויף דעם חששות, איז ראטזאם מ'זאל פון די חברה צווינגען א תירוץ.

ליתפאק. כ'האב גישריבען אז כ'בין זיך סומך על דעת הקהל. אדרבא, פאר ווער ס'קען מיר ווייסט אז וואס קהל זאגט אדער טוט טוה איך פונקט פארקערט.
כ'האב שריבען כ'האב אליינס פאר זיך מברר געוועהן דו הלכה, און כ'טוה וואס איך האלט, און פארשטייטס זיך אז כ'האלט איך טוה ריכטיג.
ביי מיר איז גארביזש א לכתחילה דלכתחילה מהדרין מן המהדרין, הן ביי חלה הן ביי שמות, פארשטייט זיך נישט ביין תפילין מזוזות וכדומה.

אהה

אדרבה, זאג אונז. וויאזוי האט מען מתיר געווען לייגען כתבי קודש אין א מקום בזיון? ווי שטייט עס און וואס איז די סברא? די שמות הקדושת שאינן נמחקים, וואס זענען געשריבען אדער געדרוקט מיט כוונה צו נוצען אויף לערנען און דאווענען, טאר מען נישט אויסמעקען און נישט לייגען אין א מקום בזיון. סת"ם איז הארבע אז אפילו לקדושה קלה טאר מען נישט נוצען.
און לגבי דער חלה, עי' יו"ד שכ"ב סעיף ה'.