קאווע שטיבל

א שטיפ,
א ריר-
עס רוקט זיך
טיף אין מיר.

א שטויס,
א פלי-
מיין אטעם
איילט זיך צו.

עס באדערט,
אומבאקוועם-
עס קוועטשט מיר
די געדערים.

עס אטעמט!
ס'לוינט די מיען,
דאס קינד אין מיר
טוט בליען.

ווער ס'פארשטייט פארשטייט.
#מאחורי_אלערט

מיין ציהל און שטרעבן
צו ברענגן א לעבן
מיט ליבע זייגן
א קינד, מיין אייגן
איר וואשן ווי א דיימאנט
איר האלטן אין די האנט
געוויין נאך חצות
ליבע געבן ביז'ן עלות
קינד דו גיבסט מיר לעבן
מיט דעם וואס איך קען געבן
איך פיל אזוי נאנט צו דיר
א וואלקן פון נאנטקייט איך שפיר
ווי מיר פארברענגן צוזאם
אזא האניג זיסער טעם.

פחד און פרייד
נעמען מיר ארום
וואג און לייכטקייט
באגלייטן אומעטים

א לייכטע הארץ, ווייטאג אין פיס
ווייזט מיר א וויזיע א קלארע
נישט גרינג, אבער זיס
א געפיל וואס האט קיין הסברה

דערשראקן אבער באגליקט
ס'קומט צייטן פרעמד און ניי
שטארק פאראויס איך קוק
ווייל ווערן א מאמע איך גיי!

כוכב האט געשריבן:ווער ס'פארשטייט פארשטייט.
#מאחורי_אלערט

בת קול איז לכאורה נאר נופל על נקבה אבער צו וועסטו זאגען דען אז נאר ווען עס קומט פון די שכינה הייסט עס א בת קול? מעתה, וואס טוטצעך אויב איז עס די אייגענע פרוי?

Sent from my SM-G903F using Tapatalk

יעצט הייב איך אן פארשטיין,
וויפול די עלטערן טוהן אין פייער גיין,
צו קענען הערן דעם קליינטשיגס געוויין,

וויפול מיה און פלאג,
טאג נאך טאג,
א שטיקל השגה כ'פארמאג,

ווי מער מ'איז אינעם קינד משקיע,
אלס מער ליעבשאפט, א זכיה,
אן אייביגער בונד קניפט זיך ברתת וזיע.

מיט געדולד פון אייזן,
קען מען אלס באווייזן,
בייקומען אלע גרייזן.

קינד מיינער, מיין טאג טוסטו באשיינען,
צו מיט געלעכטער צו מיט וויינען,
איך ליעב דיין הארץ דעם ריינען.

וואקס אויף און שפראץ,
בלייב נישט קיין קלאץ,
אויב יא, ווערט מען א פאץ.

דיינע עלטערן זאלן זיין דיין שטאלץ,
זיי זענען נישט געמאכט פון האלץ,
געב זיי ליעבע, ס'הארץ צושמאלץ.

@בת קול, שרייבסט די אייגענע געפילן?
די אנדערע שרייבן ווי טאטעס, אבער דיינס סאונדס ריעל. [emoji108]

נא, אל תרבה שיחה עם ניקה.

צ"ל אל תרבה שיחה עם מניקה.

פארפעלט
א קלאפ
מיין אטעם
פארכאפט
די טרערן
זיי גליטשן
קיין כח
זיי אפווישן

פון בעט ארויס
איך שלעפ
וואנדער אראפ
די טרעפ
פאק צאם
מיינע געפעק
דער מאן
איך וועק

מען איילט זיך
זאפארט
צום אויסגעווארטענע
דעליווערי אָרט
וואקעלדיג
אבער גליקלעך
די פעין איך צייל
מינוטלעך

דערשראקן
גארטל איך מוט
לאז זיך שטעכן
מיטן דראט
די געפילן
זיי שטיקן
קיין ענערגיע
זיך צו ריקן.

און אט
עס איז שוין צייט
צו שטיפן
איך בין גרייט
איך זאמל איין
מיין גאנץ גבורה
און שטיפ ארויס
דעם ליכטיגן צורה!

מזל טוב!
אסאך נחת ביז הונדערט און צוואנציג געזונטערהייט!

שכוח!
אי"ה ביי אייך אלע אויף שמחות!

מזל טוב, אסאך יודיש נחת!

מזל טוב. הרבה הרבה נחת!

מזל טוב און א פרייליכן מאמע טאג!

מזל טוב
#וויפיל_וועגט_די_בעיבי?

כוכב האט געשריבן:מזל טוב
#וויפיל_וועגט_די_בעיבי?

#ווי_וועם_קוקט_ס׳אויס?

מזל טוב! לתורה לעבודה ולחסידות ולחופה ומעשים טובים ונאמר אמן

געפילן קלעמען
מ'דארף נעמען
צום בעיבי סיטער
דאס קינד ווידער

איבערלאזן זאפארט
מיט פילע קינדער דארט
וועט ער באקומען גענוג
די אטענשען און ליבשאפט ווי איך גיב?

איך האלז און קיש
א טרער איך וויש
א ווארעמע געזעגן
זאלסט פיין פארברענגען

ארויס איך שפאן
די געדאנקען אויפן פיצל מיין
און מיט שוועריקייט ווענד
זיך צוריק צום ארבעט...

ליבער מאמי,
כ'דארף א האמי.

ווער איז עס,
דעי נייע מיסעס?

דיין מילך,
וויל איך.

ווען וועסטו זיך אומקערן,
דיין ליבע שטימע וויל איך הערן.

על או על

מאמי וועט קומען
יעדע 3 שעה
פיטערן און זעהן
וואס עס טוהט זיך דא.

טינקל שפעט ביינאכט,
כ'וועק זיך, און איך טראכט,
דאס קינד! איז עס לעבעדיג?
שנעל איך הייב ארויס פון וויג...

א נאנטע בליק אין פנים,
צו הער איך דעם טיפן אטעם?
כ'פיל דאס הערצעלע, געב א קיצל
עס וועקט זיך שנעל מיין פיצל...

עס נעמט מיר ווידער ארום א רואיגקייט
אבער נישט לאנג עס בלייבט פארשפרייט
איך בלייב אויף מיט די לבנה שיין
ווייל דאס קינד זיך ערוועקט מיט גרויס געוויין...