קאווע שטיבל

געווען אמאל א וועלט אן אינטערנעט אבער די רבנים האבן זיך אלץ אן עצה געגעבן. זיכער קומען די היינטיגע ''קעסיאס'' מיט א פילטער וואס פילטערן דזשעז ביעטס און הוליגאנישע גיטארע סאונדס, פארדעם הערט מען מער נישט האקן דערויף.

ס'איז גראדע גארנישט אזא פשוט'ע זאך צו הערן מוזיק בזה"ז.
כפי מיטב ידיעתי איז עס אסור עפ"י דינא דשו"ע. היינטיגע פוסקים זענען מיקל ווייל נשתנו העתים און מ'קען צוקומען צו עצבות וכו'
קוק דא וועט איהר זעהן אן אריכות אויף דעם ענין.
איך קען א פאר משפחות וואס הערן טאקע נישט קיין מוזיק א גאנץ יאהר צוליב דעם, וראיתי בני עלייה והם מועטים.

אני הקטן פארלאז זיך אויף דעם היתר ווי רוב כלל ישראל צו הערן מוזיק א גאנץ יאהר, און מכח דעם הער איך אויך מוזיק בימי הספירה (בצנעה) וואס איז סאך א קלענער איסור. איך בין צוגעוואוינט צו הערן מוזיק און די בעקגראונד בשעת'ן ארבעט, און ווען איך היר נישט מוזיק 50 טעג ווער איך ביטערלעך דיפרעסד.
די איסור פון מוזיק בימי הספירה איז לכמה פוסקים מותר ולא נאסר אלא ריקודים וכדומה
כ'מיין אז די מנחת יצחק טענה'ט אז ס'קען זיין א דאורייתא מכח נדר וקבלה, דערפאר בין איך מתיר נדר דא ברבים, וכל הקהל יענו אחרי "מותר לך" ג"פ
ביי די וועי, צו הערן "ספירה טעיפס" (?) אן מוזיק איז אויך א שאלה בימי הספירה פאר די וואס הערן נישט מוזיק.

וכל ערום ישעה בדעת וישאל שאלת חכם.

וואס הייסט דינא דשו"ע? דער רמ"א איז מקיל. דער ב"ח ומג"א מחמירים, והאידנא נהוג עלמא כהרמ"א ודעימי'.

אין איסלאם טאר מען נישט טרינקען וויין.
כהאב מיל אלץ געפרייט אז מיר שטייען בעסער.
אויב מעגן מיר נישט הערן מוזיק ווייס אעך שוין נישט ווער סשטייט בעסער.

דעת תורה האט געשריבן:וואס הייסט דינא דשו"ע? דער רמ"א איז מקיל. דער ב"ח ומג"א מחמירים, והאידנא נהוג עלמא כהרמ"א ודעימי'.

נארמאלעהייט וואלט מען לכאורה אנגענמען א פסק פון מג"א

אין שו"ת אג"מ שטייט וז"ל: אבל ודאי מהראוי לבעל נפש להחמיר כהרמב"ם בתשובתו והב"ח פסק כותיה אף שראייתו אינה כלום מ"מ ראוי להחמיר.

דער עולם פירט זיך אבער נישט אזוי נאר ווי עס ברענגט אין שו"ת ציץ אליעזר וז"ל: אין לפקפק ולהרהר כלל על מה שבנ"י יוצאים בזה ביד רמ"א שפוסק בסי′ תק"ס שם שהגזירה שלא לנגן בכלי שיר היא רק על מי שרגיל בהם כגון המלכים שעומדים ושוכבים בכלי שיר או בבית המשתה. ופוק חזי בשו"ת הלכות קטנות למהר"י חאגיז ז"ל ח"א סי′ ט′ שכותב בתוך דבריו וז"ל: וזה כלל גדול שהי′ מוסד בידנו אם הלכה רופפת בידך פוק חזי מה עמא דבר כי פשוט הוא אשר באהבת ה′ את עמו ישראל יסיר מכשול מדרכיהם ולא יטו כל העולם אחר היחיד אילו סברתו דחויה עכ"ל.

כ'האב הנאה צו זען דער ציץ אליעזר זאגט עס. ייש"כ פארן צוברענגען.

און ס'איז נישט די ערשטע און נישט די לעצטע זאך וואס "מ'" טוט אנדערש פון די נארמאלע כללי הפסק וואס זענען כשלעצמם הררים התלויים בשערה.

נעגעל וואסער האט געשריבן:ס'איז גראדע גארנישט אזא פשוט'ע זאך צו הערן מוזיק בזה"ז.
כפי מיטב ידיעתי איז עס אסור עפ"י דינא דשו"ע. היינטיגע פוסקים זענען מיקל ווייל נשתנו העתים און מ'קען צוקומען צו עצבות וכו'
קוק דא וועט איהר זעהן אן אריכות אויף דעם ענין.
איך קען א פאר משפחות וואס הערן טאקע נישט קיין מוזיק א גאנץ יאהר צוליב דעם, וראיתי בני עלייה והם מועטים.

אני הקטן פארלאז זיך אויף דעם היתר ווי רוב כלל ישראל צו הערן מוזיק א גאנץ יאהר, און מכח דעם הער איך אויך מוזיק בימי הספירה (בצנעה) וואס איז סאך א קלענער איסור. איך בין צוגעוואוינט צו הערן מוזיק און די בעקגראונד בשעת'ן ארבעט, און ווען איך היר נישט מוזיק 50 טעג ווער איך ביטערלעך דיפרעסד.
די איסור פון מוזיק בימי הספירה איז לכמה פוסקים מותר ולא נאסר אלא ריקודים וכדומה
כ'מיין אז די מנחת יצחק טענה'ט אז ס'קען זיין א דאורייתא מכח נדר וקבלה, דערפאר בין איך מתיר נדר דא ברבים, וכל הקהל יענו אחרי "מותר לך" ג"פ
ביי די וועי, צו הערן "ספירה טעיפס" (?) אן מוזיק איז אויך א שאלה בימי הספירה פאר די וואס הערן נישט מוזיק.

וכל ערום ישעה בדעת וישאל שאלת חכם.

דיין תגובה איז זייער שיין, אבער דיין 'עצה' אויפן חשש פונעם מנחת יצחק איז גארנישט ווערד [א חוץ אויב ער איז מחדש א נקודה פון נדר וקבלה דיחיד]. בפשטות איז די פראבלעם זיינע, משום אל תיטוש וואס ווערט א נדר וקבלה דרבים, און דעמאלס קען א יחיד נישט מתיר נדר זיין.

ובדומה לזה מצאנו בפוסקים לענין קטניות, אם שייך להקל בזה או לא, ואכמ"ל.

פארשטייצעך.
כ'האב די עיקר געמיינט די מליצה אז דער עולם זאל אויך מסכים זיין מיט מיר און זאגען "מותר לך"... כ'האב נאך א גילטי פילינג..

אבער למען אמיתך האביך חרטה פארן פורט זיין מיין התנהגות בפומבי . רובו ככולו מגדולי הפוסקים נעמען אהן אז מוזיק בימי הספירה איז אסור בהחלט מכח ק"ו פון ריקודים ומחולות, ובכללה נכלל גם שמיעת כלי זמר ע"י קעסיא, טעיפס, סי. די'ס. איי פאד וכו'

ממנו יראו ולא כן יעשו.

ס'איז דא נאך א נקודה אז די אלע אוסרים ומתירים פון מוזיק האבן געהערט פון לייוו מוזיק. צו הערן א רעקארדירונג פון מוזיק איז נישט נכלל אין דעם. און מיט א היקש און ק"ו קען מען נישט מאכן קיין נייע גזירות.

מיט וואס איז עס אנדערש ווי סיי וועלכע כלי שיר וואס ווערט נתחדש? (לדוגמה א פיאנע בלע"ז)

ברסלבער האט געשריבן:ס'איז דא נאך א נקודה אז די אלע אוסרים ומתירים פון מוזיק האבן געהערט פון לייוו מוזיק. צו הערן א רעקארדירונג פון מוזיק איז נישט נכלל אין דעם. און מיט א היקש און ק"ו קען מען נישט מאכן קיין נייע גזירות.

ריכטיג, די פוסקים זענען דן אין די נקודה, אויב א רעקארדינג האט א דין ווי כלי שיר צו נישט. און פסקי מראי מקומות (תשובות) ברענגט ער א לאנגע רשימה פון גדולי אחרונים וואס האבן אנגענומען אז ס'האט יא א דין פון כלי שיר. אבער כ'האב עס נאך נישט נאכגעקוקט אינערווייניג, ממילא איז נישט קיין ראיה..

אבער איך בין מסכים פולי מיט דיר..

קל וחומר האט געשריבן:מיט וואס איז עס אנדערש ווי סיי וועלכע כלי שיר וואס ווערט נתחדש? (לדוגמה א פיאנע בלע"ז)

דער חלקת יעקב זאגט א סברא לחלק בין כלי שיר שנתחדש און ראדיא וויבאלד דער צוהערער זעהט נישט דעם מנגן.

למעשה וואס איז ערגער א ״שייגעץ בייק״ אדער א ״Casio פיענאו״ רח״ל???

צו פארן מיט א שייגעץ בייק קויפן א קעיסיא איז לכל הדעת אסור... ערנסטגערעדט איך געדענק אז אפילו דער וואס האלט אז ס'איז אסור איז עס נאר סתם מוזיק אבער נישט ווען ס'קומט מיט ווערטער [דהיינו מיט א זינגער]. ריכטיג?

שבת ביסט צוריק געקומען אליין? האסט געזעהן ערגעץ בערעלבעלעגלה?

נאך א דורכגעפאלענע איסור איז סאקמיר רב'ס הוראה לגבי מענער דרייווען א קאר וואס איז היינט לא יזכר ולא יפקד. די פרויען, משא"כ, זענען געבליבן מיטן איסור כנתינתן מסיני, אזוי ווייט אז טייל ווילן לכתחילה שוין אזוי אהערשטעלן gendered פאליסי פאר סמארטפאן און אינטערנעט באזיץ.

ווי מיט יעדע סאציאלאגישע ערשיינונג, זענען דא אויסערליכע סיבות, מער אומדירעקט ווי דירעקט, וואס פארמירן איבער צייט א געזעלשאפט'ס נארמעס און עדיטודס, מנהגים און אפי' הלכה. ס'איז גרינגער דאס צו באמערקן דורכאוס הונדערטער יארן, אבער מ'קען עס אויך זעהן פיל מאל אין א צוואנציג יאר אפשניט. וואס גענוי האט דיקטירט די עוועלוציע פון א געוויסע פרט איז א געשמאקע און א ברייטפארצוויגטע שפעקעלאציע שפיל.

יואליש האט געשריבן:נאך א דורכגעפאלענע איסור איז סאקמיר רב'ס הוראה לגבי מענער דרייווען א קאר וואס איז היינט לא יזכר ולא יפקד. די פרויען, משא"כ, זענען געבליבן מיטן איסור כנתינתן מסיני, אזוי ווייט אז טייל ווילן לכתחילה שוין אזוי אהערשטעלן gendered פאליסי פאר סמארטפאן און אינטערנעט באזיץ.

ווי מיט יעדע סאציאלאגישע ערשיינונג, זענען דא אויסערליכע סיבות, מער אומדירעקט ווי דירעקט, וואס פארמירן איבער צייט א געזעלשאפט'ס נארמעס און עדיטודס, מנהגים און אפי' הלכה. ס'איז גרינגער דאס צו באמערקן דורכאוס הונדערטער יארן, אבער מ'קען עס אויך זעהן פיל מאל אין א צוואנציג יאר אפשניט. וואס גענוי האט דיקטירט די עוועלוציע פון א געוויסע פרט איז א געשמאקע און א ברייטפארצוויגטע שפעקעלאציע שפיל.

סאטמארע רבי האט געהאט אן אישו מיט מענער דרייוו'ן? דאס ערשטע מאל כ'הער אזא זאך.

אויך קיינמאל נישט דאס געהערט יואליש

ליפא האט געשריבן:אויך קיינמאל נישט דאס געהערט יואליש

די מקור פאר א איסור אויף פרויען דרייווען איז א מכתב,געדריקט אין מכתבים דברי יואל. אין די איסור רעדט סאטמאר רב פון ביידע. ער לאזט איבער א אויסנאם "לצורך הפרנסה". ס'איז קלאר אז די רבי האט געזעהן א פרוי'ס דרייווען אלס הארבער פון א מאן'ס דרייווער, אבער פארט איז נישט געבליבן קיין זכר פון די מענער איסור.

איסור אויף ניצן טעיפריקארדערס אין חדר

פון דא
viewtopic.php?p=16529#p16529

אין אדם עומד... עד ארבעים שנה. היינט פאלגט יעדער די טעיפ רעקארדער איסור. (וויץ עממי)

יואליש האט געשריבן:

ליפא האט געשריבן:אויך קיינמאל נישט דאס געהערט יואליש

די מקור פאר א איסור אויף פרויען דרייווען איז א מכתב,געדריקט אין מכתבים דברי יואל. אין די איסור רעדט סאטמאר רב פון ביידע. ער לאזט איבער א אויסנאם "לצורך הפרנסה". ס'איז קלאר אז די רבי האט געזעהן א פרוי'ס דרייווען אלס הארבער פון א מאן'ס דרייווער, אבער פארט איז נישט געבליבן קיין זכר פון די מענער איסור.

דברי יואל מכתבים, מכתב כ"ט, דאטירט ה' לסדר זאת חקת התורה תשלט לפ"ק פה קרית יואל יצ"ו

כ'קען נישט מצרף זיין א פאטאקאפי צוליב די פייל סייז.