קאווע שטיבל

קעי יעצט ביניך דרוגז,

פארוואס, וועגען דאס,

וואס א חילוק פאר, כ'בין ברוגז אין פארטיג, קודם האט מיין שכן'ס עירדאנדישען אראפגעטראפט דעם שבת פונקט העכער מיין טיר, אקעי פין דעם האב איך מיר שוין באריאוגט,

אבער יעצט ביניך ברוגז וועגען א צווייטע זאך, כ'זאג נישט אויס פארוואס, פערטיג, נישט יעדער דארף אלעס וויסען ,

ווער עס ווייסט וואס מען טוט ווען מען איז ברוגז זאל זיך אנריפען,

מען עפנט א ברוגז טאנץ אשכול אין קאווע שטיבל...

גראדע בין איך אויך אנגעזעצט יעצט. כמעט יעדע וואך שלש סעודות און מלוה מלכה צייט. כ'קען זיך קוים באהערשן. דאס איז חוץ ווען איך קען סאושעלייזן מיט חברים אדער משפחה מיטגלידער, דאס מאכט מיר אין א בעסערע מוד.....

וואס הייסט די קענסט זיך קוים באהערשען ?

איך טריי זיך איבערצוקומען, אז איך זאל זיין באלעבאס אויפן גוסטע, נישט ער אויף מיר. אבער מיט ווייניג ערפאלג!

שמעקעדיג האט געשריבן:גראדע בין איך אויך אנגעזעצט יעצט. כמעט יעדע וואך שלש סעודות און מלווה מלכה צייט. כ׳קען זיך קוים באהערשן. דאס איז חוץ ווען איך קען סאושעלייזן מיט חברים אדער משפחה מיטגלידער, דאס מאכט מיר אין א בעסערע מוד.....

ערוך השולחן (סימן רצ"ז סעיף א מהלכות שבת) כותב: "הטעם מבשמים להבדלה, מפני שבשבת יש נשמה יתירה, ובמוצאי שבת הולכת מהאדם, ויש כאן חלישת הדעת, והבשמים מחזקים הנפש, דכל ריח טוב מחזק הנפש. ועוד, דבשבת גם הגיהנם במנוחה, ובמוצאי שבת מתחיל לשרוף, ואישו של גהינם מסריח, והנפש נחלש מזה, ונצרך לתומכו ולסעדו. ואף על גב דכל אלו טעמים רוחניים, מכל מקום כל נפש מישראל מרגיש בזה, וסימן מובהק לזה דכל איש ישראל במוצאי שבת מוצא את עצמו בהשתנות, ואף על גב דאיהו לא חזי - מזלא חזא, ושני הטעמים צריכים זה לזה". בעל ערוך השולחן סובר, אם כן, שהשפעתה של הנשמה היתירה כפולה: יש לה השפעה רוחנית, ועל כן נחלשת נפשו של אדם עם עזיבתה במוצ"ש, ויש לה גם השפעהגשמית, שכל אדם מרגיש בחסרונה עם פרידתה של הנשמה היתירה מן הגוף במוצ"ש.