קאווע שטיבל

פרום מיינט אה סי די

ואפרש:י

קודם דארף מען האבען די ריכטיגע אמונה, דאס הייסט גלייבען בחוש אין די עיקרי האמונה, מען זאל אזוי הארעווען צו זיין קלאר אין שטארק אז מען זאל זיין גרייט אלעס אוועק צו געבען פאר דעם,י

דאן דארף מען האבען א שטארקע אמונה אין שכר ועונש

דאן אז מען איז פרום איז עס ווייל מען איז אזוי איברצייגט אין די אמת פון די זאך אז מען ציטערט צו טועהן אן עבירה

דער וואס קימערט זיך נישט מיט אמונה נאר מיט זיין פרום איז דאס פשוט'ע אה סי די

ער איז בטבע נערוועז אהן קיין שום סיבה, עס איז דא פילען פאר דעם

ס'איז דא א גוט ווארט פון איינע פון די פריערדיגע צדיקים, אז א איד דארף זיין גוט פרום און קלוג, איינער וואס איז קלוג אליינס איז אפיקורס, איינער וואס איז גוט אליינס איז א נואף, איינער וואס איז פרום אליינס איז א רשע...

עס איז א מחלוקת הפוסקים

מן דאמר פרום איז... פ'יהל ר'שעות ו'וייניג מ'צות

ואיכא דאמרי... פ'וד סטעמפס ר'ענט ריליעף ו'ועל פער מ'עדיקעיד

בברכות טז: בתפלת רבי שתצילנו היום ובכל יום וכו' מעזות פנים, ופרש"י שלא יציאו עלי לעז ממזרות, אבל האבודרהם מפרש כפשוטו, וצריך להבין איך שייך ברבי מדה זו, אלא הכוונה שרבי התפלל שאף כשצריך לפעמים להוכיח לאדם כגון כשמדבר באמצע התפלה וכדומה יעשה אותה בלי עזות פנים אלא בנחת ובפנים יפות, שיש כאלו שהם בעלי מדות רעות ומקיימים מצות הוכחה זו בכל תוקף ע"י צעקות והלבנת פנים והם חושבים שכוונתם לשם שמים ובאמת זה רק הזדמנות להם להשתמש במדותיהם הרעות. וראה בתורת חיים,

פרום מיינט! איינער וואס נוצט דעם שלחן ערוך יענעם וויי צו טאן.

וואס דו ברענגסט נאך פונעם אבודרהם, וואו קען איך דאס זעהן?

דער עץ יוסף אין סידור אוצר התפלות ברענגט דעם אבודרהם, אבער ער זאגט נאר אז רבי האט מתפלל געווען אז ער אליין זאל נישט זיין קיין עזות פנים, דער רעשט זאגט דער תורת חיים אויף מסכת ברכות לפרש דבריו. זעה היברו בוקס

משכיל האט געשריבן:בברכות טז: בתפלת רבי שתצילנו היום ובכל יום וכו' מעזות פנים, ופרש"י שלא יציאו עלי לעז ממזרות, אבל האבודרהם מפרש כפשוטו, וצריך להבין איך שייך ברבי מדה זו, אלא הכוונה שרבי התפלל שאף כשצריך לפעמים להוכיח לאדם כגון כשמדבר באמצע התפלה וכדומה יעשה אותה בלי עזות פנים אלא בנחת ובפנים יפות, שיש כאלו שהם בעלי מדות רעות ומקיימים מצות הוכחה זו בכל תוקף ע"י צעקות והלבנת פנים והם חושבים שכוונתם לשם שמים ובאמת זה רק הזדמנות להם להשתמש במדותיהם הרעות. וראה בתורת חיים,

וז"ל הצמח צדק בספרו דרך מצותיך [ביי לא תבערו אש]:

שיש בנ"א שעיקר חיותם הוא כשפועלים דין בבנ"א כנראה בחוש כאשר יקרה לבנ"א הללו אנשים עוברי עבירה תיכף מתחמם לבבם ויתמלאו חימה וכעס להענישם ולהכותם מכות אכזרי ורציחה ממש ובפועל ידם דוקא ולא ינוחו ולא ישקטו עד עשות בהם פעולה הרעה בתכלית והיינו מצד שטבעם רע בעצם ע"כ זאת הרעה שיפעלו בבנ"א תחי' אותם חיות וקיום נצחי ובלעדו אין להם חיות כלל ובבוא לידם פעולת הרציחה כאילו מתחדש נפשם מצד שזה חיותם. והנה הגם שילבישו הדבר לש"ש על שעבר עבירה אין זה אמת כלל כי באמת הרי הוא ית' מלא רחמים וחסד.