קאווע שטיבל

אויפ'ן גאס, מיט האס, און כעס, אן א גבול,
פונעם דאך, אויפ'ן וואך, מיט זיין פאך, אויספירן זיין וויל.

געלאפן, מיט וואפן, געטראפן, כמעט אין ציל,
דעם אלטן, אפהאלטן, פון ערהאלטן, ווידער דעם שטול.

א געלעכטער, א געדעכטער, דער שלעכטער, פארוואונדעט מילד,
אין פאקט, דער אקט, אים געקנאקט, אן איקאניש בילד.

אפגעשמיסן, ווען ער זאל וויסן, בלויז צעריסן, זיין אויער,
אפגעקרענקט, אפגעשווענקט, אים נאר געברענגט, נענטער צום טויער.

דיינע דיעות, מיט חיות, שריי עס, אבער דאס געשעט
פון פרובירן, קאנטראלירן, די קאלירן, פון רעאליטעט.

הערליכע געדאנק ארטיסטיש אראפגעלייגט! עס לאזט זיך טראכטן טאקע אויב דער שלימיאל האט באמערקט זיין דורכפאל איידער די קוילן האט אים אליינס באטראפן…

די קעפל פארשטיי איך נישט, נאר זאגטס נישט אויס פאר קיינעם