קאווע שטיבל

די מעשה, די פאקטען.
מיום שעמדתי על דעתי גרייט איך אן א טעפל וואסער (נעגל וואסער) נעבן מיין ערשי. אנגעהויבן האט זיך עס אלץ א מצוה, שפעטער אלץ די פחד פון צורירען די גוף איידער מ'וואשט די הענט, און היינט צו טאגס איז דאס א רגילות, און איך האב וויכטיגערע זאכן אויף וואס לוחם צו זיין. עכ"פ די קינדערלעך וואקסען אונטער, ברוך ה', און ס'מאכט זיך דא דארט אז זיי פארגעסען אנצוגרייטן דעם טעפל וואסער ביי זייער קליינער בעטעלע (כאילו מיינס איז גרעסער).

יעצט די שיטות:
איך האלט אז אין אזא פאל זאל איך נישט אנגרייטען פאר זיי נעגל וואסער, אזוי ארום, וועלען זיי אינדערפרי זיך שפירען ווי-איינער-זאגט stuck אין בעט, און כתינוק הצריך לאמו שרייען מאמי, מאמי, מאמי, כ'דארף נעגל וואסער.. דאס וועט מעגליך געבן א ביטערע טעם (בפרט אויב די מאמע וועט נאך אריינגעבן דברים קשים אזויווי זי גיט פאר זייער טאטע), און האפענטלעך וועלן זיי אויפדערנאכט שוין געדענקן רואה צו זיין דעם נולד, אן אנגרייטען נעגל ווייסער.
זי שרייט אבער, אז אינדערפרי, ווען זי שטייט אויף-איז זי שטערבלעך מיד (כ"ש שפעטער אין טאג) און ס'איז איר א שרעקלעך אפקומעניש צו גיין פון די וואנע ווי די שיסעל און טעפל זענען ביז צו א כשרע(?) סינק, און צוריק צו די קינדער שטוב. ע"כ איז דאס ממש א רשעות וואס איך טו צו איר מיט דעם וואס איך גרייט נישט אן נעגל וואסער פאר די קינדער.

און די טענות:
איך שריי: אויב ס'איז דיר שווער אינדערפרי, דאן ווען זיי גייען שלאפן געדענק זיי צו דערמאנען.
זי שעלט: דו האסט די ברירה זיי צו לייגן שלאפן
איך ענטפער: כ'מוז דאך ברענגן פרנסה
זי ברומט: אייביג האסטו תירוצים: פרנסה, מנחה, מעריב, וואך-נאכט
איך: -----

איז די שאלה:
שלום בית וחינוך, איזה מהן עדיף?

אזויווי ס'איז נוגע פאר היינט נאכט, וואלט געווען גלייך אז די אלע וואס טוהן אין שלום בית און אין חינוך, אדער אין ביידע צוזאמען, זאלן פושט זיין מיין דרך אשר אלך בה.

לכאורה טאטער ומקודש(ת) טאטער עדיף, אבער אז מ'קען מאכן א פשרה ולצאת ידי שניהם איז זיכער גוט, סא זאג פאר דיין מקודשת אז אינדערפרי קען זי נעמען דיין מי ציפורנים און עס שענקען פארן טאטער, דו וועסט פארדינען אז מלאכתו נעשית ע"י אחרים, און זי וועט נישט דארפן גיין צום טמא'נע סינק.
און בדרך אגב קענסטו איר עפענען א שו"ע הלכות נט"י און ווייזן אז א רביעית מים איז נישט מקבל קיין טומאה, סא זי דארף נישט קיין זוכן א כשרע (?) סינק.

אז מעפענט שוין א שלחון ערוך, קען מען דאך שוין ווייזען אז סאיז א ענין ע''פ קבלה נישט אראפטרעטן פון בעט אן וואשן די האנט.
נא בין איך דאך נישט קיין בל מקובל.

אין מיין שולחן ערוך שטייט נישט אזא זאך.
די מחבר רעדט בכלל נישט דערפון, נאר די אחרונים, משנ"ב, שו"ע הרב, ברענגען בשם הזוהר מ'זאל נזהר זיין נישט צו גיין ד' אמות בלי נט"י.

סתם נטילת ידים שחרית שטייט יא. ריכטיג?

יא, אבער הערשט נאך דין לבישת בגדים און הנהגת בית הכסא, שטייט אז פארן דאווענען זאל מען זיך וואשן נטילת ידים שחרית להעביר רוח רעה מידיו, און אז פארדעם זאל מען נישט צורירן לפה ולחוטם.

אויב דיין שאלה איז א ריינע השקפה שאלה, נישט אריינגעמישט געפילן פון נצחון וכדומה, מיין איך אז די תשובה איז אויב דיין שלום בית וועט ווערן שוואכער, וועט די חינוך אויך ליידן דערפון. דערפאר אל תטוש תורת אשתך, און האב א גוטע שלום בית, וכל אשר תאמר אליך שרה שמע בקולה אזוי ארום כי ביצחק יקרא לך זרע, ודוק...

קצת צודק היימשער ליטוואק אבל כל דבר לפי גופו של ענין..

היימישער ליטוואק האט געשריבן:אויב דיין שאלה איז א ריינע השקפה שאלה, נישט אריינגעמישט געפילן פון נצחון וכדומה, מיין איך אז די תשובה איז אויב דיין שלום בית וועט ווערן שוואכער, וועט די חינוך אויך ליידן דערפון. דערפאר אל תטוש תורת אשתך, און האב א גוטע שלום בית, וכל אשר תאמר אליך שרה שמע בקולה אזוי ארום כי ביצחק יקרא לך זרע, ודוק...

דארט איז געווען אנדערשט, ווייל הגר האט דאך יא מיטגענומען די חמת מים.

איי נעגעל וואסער, וויפיל וואסער אידען האבען שוין פארגאסען אלץ צוליב נעגל וואסר.

איינער האט שוין אמאהל געפרעגט דא ווי אלט דער מקור איז פין עס רופען נעגעל וואסער, געבליבען איז אז עס איז לכאורה נישט קיין אלטער נאמען.

אויף דער מג"א וואס זאגט בשם הזוהר אז מען איז חייב מיתה, איז דא א באקאנטע הגה פין חזון איש (וואס פארשידענע לייקענען עס), וואס האט צוגעשריבען צום זוהר, "והוא שהרג את הנפש", ד.ה. אז ווען איז מען חייב מיתה נאר אויב אין צוגאב צו דעם וואס מען איז געגאנגען ד' אמות האט מען געהרג'ט א זעהל. ומי יבין בסוד קדושים.

לגבי דער עיקר ספק צו מען זאל נאכגעבען די ווייב אדער מחנך זיין די קינדער, יש לדון לכאן ולכאן, מצד אחד אויב די לאזט די קינדער נישט האבען קיין נעגעל וואסער א גאנצער נאכט, הגם די טוסט עס מיט א ריינער כוונה ווייל די ווילסט אז אינדערפרי זאלען זיי זיין צריך לאמם, און זאלען שרייען מאמי מאמי, און דיין ווייב זאל זיך מוזען ארויסריקען פין די דאכענע, און שנעל ברענגען וואסער פין די כשר'ע סינק פאר די קליינע בעטען פין די קינדער וועלען באקומען פארציע פין די וואסער פין די רגלים קטנים, מוז מען אבער זאגען אז די מהלך איז נישט קיין אויסגעהאלטענע, פארוואס?

וואס וועט געשעהן אויב איינער פין די קינדער וועלען אויפשטיין אין מיטן די נאכט, און עס וועט זיי נתעורר ווערען א רצון צו גיין מער פין ד' אמות אין ביסכיס אריין, וועמען וועלען זיי דעמאלס רופען? אין מיטען די נאכט אויף וועקען די מאמע? חס ושלום, די טיטשערס אין מלמדים אין די חדרים לייגען אויף דעם א שטארקען דגוש, און לערנען אויס די קינדער, אז א מאמע און א טאטע טאר מען אויף קיין פאל נישט אויף וועקען, אפילו מען גייט פארלירען מיליאן דאלאר אזוי ווי דמא בן נתינה, נו וואס וועט געשעהן, וועלען די קינדער זיך געוויינען צו נעצען די בעטען, און דאס וועט ברענגען אז אפילו ווען עס וועט זיין נעגעל וואסער ביים בעט, וועלען זיי נישט גיין אין ביסכיס, ווייל עס וועט זיי חלומ'ן אז די נעגעל וואסער האט מען פארגעסען אנצוגרייטען, און וועלען אייביג באנעצען די בעטען. און דאס וועט זייער שאטען פאר זייער סעלף קאנפידענס ל"ע.

על כן איעצך ר' קאווע טרינקער, ענדרעש גרייט צו דער לאגעל וואסער ווען זיי פארגעסען.

אן עצה קען איך דיר אפשר געבען, לערן אויס די קינדער אז תיכף אינדערפרי זאלען זיי צוגרייטען נייע נעגעל וואסער פאר מארגען, אזוי וועלען זיי קיינמאל נישט פארגעסען, ודו"ק.

אזא טיפן דרוש שוין לאנג נישט מיטגעהאלטן, כ'האב געדארפט ארומבינדן עטליכע מאל דאס קאפ מיט א טיכל פון ווייטאג.

איחוד פעלד האט געשריבן:אינמיטן די נאכט אויפוועקען די מאמע? חס ושלום, די טיטשערס אין מלמדים אין די חדרים לייגען אויף דעם א שטארקן דגוש, און לערנען אויס די קינדער, אז א מאמע און א טאטע טאר מען אויף קיין פאל נישט אויפוועקן, אפילו מען גייט פארלירן מיליאן דאלאר אזוי ווי דמא בן נתינה

נישט אין מיין קינדער'ס חדרים/סקול. איין באשעפער קען ציילן וויפיל מאל מיינע חברה האבן מיר דערוועקט אין בעסטן שלאף.....

קאווע טרינקער, אשרי חלקך וואס דיינע שלום בית און חינוך פראבלעמען דרייען זיך ארום נעגעל וואסער

יתרו האט געשריבן:קאווע טרינקער, אשרי חלקך וואס דיינע שלום בית און חינוך פראבלעמען דרייען זיך ארום נעגל וואסער

און אפילו דאס איז שוין אויסגעגראדט!!!!
ברוך השם פאר דעם, און פאר אלעם.

נולד מאוחר האט געשריבן:אז מעפענט שוין א שלחון ערוך, קען מען דאך שוין ווייזען אז סאיז א ענין ע''פ קבלה נישט אראפטרעטן פון בעט אן וואשן די האנט.
נא בין איך דאך נישט קיין בל מקובל.

א לשה"ק ספעללער אויך נישט. ס' שרייבט זיך "בעל" מקובל. "בל" מקובל איז א דאבל נעגאטיוו.
נ.ב. נעם עס נישט פערזענליך. ס'איז נאך נאנט צו פורים.

געכאפט בײם װארט