קאווע שטיבל

ניין!!

ביי אכילה איז מצוה בו יותר מבשליחו

עס העלפט נישט קיין שליחות אויפ אזונה ענינים

לכאורה לא.

אויך באמערקט אבער מען דארף זיך קענען איינהאלטן.

נאך א היתר איז דא אויב מען רייסט ארויס א ווייסע צוזאמען מיט א שווארצע, דעמאלס איז מען נישט א מלקט ודו"ק.

למה אתה מגלה מה שאני מכסה

נניח.

איחוד פעלד האט געשריבן:נאך א היתר איז דא אויב מען רייסט ארויס א ווייסע צוזאמען מיט א שווארצע, דעמאלס איז מען נישט א מלקט ודו"ק.

ביי בורר העלפט עס. ביסט זיכער אז ביי דעם אויך? אידן פארלאזן זיך אויף דיינע הוראות, הן בענין מסירה והן אנדערע ענינים, דארפסטו נזהר זיין אין וואס דו שרייבסט. איך זע נישט פארוואס עס זאל זייןא חילוק. דער איסור איז דען דער לקיטה אדער דער אופן הלקיטה? דער פראבלעם איז דאך דא דער ציל, לייפות עצמו.. וואס א נ"מ צי ער נעמט מיט נאך א הארל?

דער ציל פון נישט טראגן שבת איז ווייל שבת דארף מען רוען און נישט שלעפן שווערע זאכן ארויס פון הויז. אדער און וויליאמסבורג איז דער ציל אנצוהאלטן דער מסורה דער אויסקוק דאס בליט און שווייס וואס איז אריינגעלייגט געווארן און די ווענט דורך די פריערדיגע קדושים. איז למאי נפק״מ צו ס׳איז דא א בענדל ארום דער שטאט אדער נישט נעמט דאס עפעס אוועק פונעם ציל?

מאטי ביסט פארפארן! דא איז מען נישט יעצט דן אויף דעם!
אויסער בבחינת אז מען רעדט שוין פון קרח...

האסט טאקע נישט געכאפט וואס איך מיין ? אדער איך דארף לערנען מיט דיר יעצט א ב (ג ד)

מאטי, האלטסט אז דאס איז דומה צו א איסור שבת וואס דער איסור איז דער אמצעי, נישט דער ציל?

לדוגמא, האלטסט אויב איינער רייסט ארויס די האר כלאחר יד, אדער פארקערט, מיט א כלי, איז ער פטור? איז דען דער גדר הלקיטה משנה? בקיצור, לפי הבנתי איז דער איסור נישט די וועג וויאזוי מען טוט עס נאר דער פאקטישער פועל יוצא משא"כ בשבת.

אטו לקיטת שערות כתיבא? לא תלבש כתיב. משא"כ בשבת דהאיסור הוא על עשיית המלאכה.

איך מיין אז מען דארף עס ריקען צו די תורה מחשבה פארום

דעת תורה האט געשריבן:מאטי, האלטסט אז דאס איז דומה צו א איסור שבת וואס דער איסור איז דער אמצעי, נישט דער ציל?

לדוגמא, האלטסט אויב איינער רייסט ארויס די האר כלאחר יד, אדער פארקערט, מיט א כלי, איז ער פטור? איז דען דער גדר הלקיטה משנה? בקיצור, לפי הבנתי איז דער איסור נישט די וועג וויאזוי מען טוט עס נאר דער פאקטישער פועל יוצא משא"כ בשבת.

אטו לקיטת שערות כתיבא? לא תלבש כתיב. משא"כ בשבת דהאיסור הוא על עשיית המלאכה.

לכאורה זענט איר גערעכט לגבי שבת

גירסא דינקותא:

viewtopic.php?f=25&t=1303

בדחן האט געשריבן:הערליך,

אבער ארויסרייסען איין האר אויף אמאל איז אויך א פראבלעם? איך האב אלץ געוויסט - מעגליך בטעות - אז די איסור פון לא ילבש איז נאר אויב מען רייסט ארויס צוויי האר באנאזאם, און איך מיטשע זיך טאקע ווי לאנג מען דארף ווארטען פון האר ארויסרייסען ביזען צווייטען אז עס זאל נישט הייסען ארויסגעריסן צוויי האר אויף איינמאל,

איינער ווייסט די הלכה?

די הלכה איז אז איין האר איז אויך אסור.
דיין טעות נעמט זיך פונעם הלכה פון לא תקיפו פאת ראשכם, ופאת זקנם לא יגלחו, וואס די הלכה איז אז מ'טאר נישט ארויסרייסן צוויי האר ביינאנזאם. וועגן דעם דארף מען זיין נזהר ווען מ'נוצט א קעמל פאר די האר, זאל מען נישט נוצן אזא קעמל וואס רייסט אויס צוויי האר אויפאמאל. ומכלל זה אתה שומע, אז מ'דארף נזהר זיין נישט צו האבן א צושויבערטע בארד, ווייל דאס קען גורם זיין ערנסטע חששות...

אדנירם: אבער קעמענדיג דעם בארד קענמען ח"ו, ל"ע, רח"ל, ה"י היל"ת ארויסרייסן צוויי האר (אדער אפילו איינס לשיטתך) אויף איינמאל. און דאן וועט מען ח"ו...וכו' עובר זיין אויף א לאוו... ע"כ איז שוין בעסער אז מ'גייט יא מיט א צושויבערטע בארד און ס'ווערט א קאלטן, אזוי וויי הר... שליט"א.... פאר מ'האט עס איהם אפגעשוירן...