קאווע שטיבל

shem-tov האט געשריבן:פליקער שרייבט אז מען פלעגט לאכן פון דעם בחור וואס האט געזאגט מיט א שטאלצקייט איך וואוין הויעך די בוטשער... אוי פלעגט מען לאכן ווי כאלו סאיז עפעס ראנג מיט זיי. מרס מאסרי זאגט נאך עד היום אויף די משפחת מאסרי ענסערינג מאשין. ביטע מאכט אריין א מעסעדש... איך פארשטיי נישט וואסיז אזוי פאני.. אימעדשין וויאזוי מיר וואלטן גערעדט א צווייטע שפראך..

בכל אופן, מיר געדענקען גוט ווען די ברזילי משפחה האט געלאנדעט אין וויליאמסבורג, איך ווייס נישט צו זיי זענען תימנ'ע אפשטאמיגע אדער פון אנדערע ארצות המזרח, דער פאטער איז שוין געווען גרייז-גרוי, א נידריגער געשטעל מיט א שטאפענעם הוטל און געקרייזלטע פיאות, מיט די צוויי זון, יאיר און אוריאל, יאיר האט שפעטער בר מצוה געהאט געטראגן א גרויען קורצען אנצוג מיט א שטארק געבויגענעם כובע הוט, געדאוונט אין פאליש פון ראדני און זיין קליינער ברודער אוריאל נעבן אים.

מיין הארץ גייט אויס טראכטן וואס די קינדער זענען נעבעך אדורך, בארץ לא להם, ווילד פרעמד אין וומ"ס מיט א טאטן וואס פארשטייט נישט דעם וויליאמסבורגער-סאטמארער הארטנעקיגער קולטור ווי יעדער ווערט אפגעמאסטן פון אויבן אראפ מיט א בליק פון ביטול און רחמנות, זיי זענען אריבערגעגאנגען ז' מדורי גיהנם און געווען ללעג ולקלס פון אינגע אינגלעך ביז בחור'ליך און שיווע גדוילע בחורים וואס האבן געזוכט טשעפע-קרבנות.

ברזילי, יאגעדאוו, משיח, זענען בלויז טייל פון די נעמען וואס קומען מיר יעצט אויפן געדאנק פון אזעלכע לבבות נשברות, ראוב'לע ראטה וואו ביסטו? און דיין מאמע און שוועסטער וואו זענען? יוי די רחמנות געפילן מיט די בליק פון א טאטע פון אייגענע קינדער, ווי ברענגט מען צוריק יענע יארן, לאמיר כאטש די קאפ-קעיק לעידי איבערבעטן אדער ר' שלום פרידריכ'ן, מאיר כהנא מיט דעם קליינער שותף זיינער פון לאנצהוט.

אוי קען מען שרייבן פון די נשמה'ליך

כפתור האט געשריבן:למעשה ווייסט איינער פארוואס האט די רבי געשיקט רב עקשטיין אהין? האט ער סתם געזוכט אים צו פטרן ער זאל אים נישט שטיין אויפן קאפ? לויט ווי מיין חבר זאגט מיר איז דא דארט א פאר טויזנט חרדישע משפחות - רוב זענען נישט פון עקשטיין - מ'האט דארט סופערמארקעטס, רעסטוראנטס, און בעיקעריס לרחצה. ס'פעלט זיי גארנישט.
זיי זענען נישט די נעבעך וואס מ'פארקויפט דא. אידישקייט גייט נישט אונטערגיין אן די עקשטיינס